naar Nieuw-Zeeland

Het gaat vandaag allemaal niet zo soepel. De wekker ging om 4 uur 's ochtends, want we moesten om 5 uur in de taxi naar het vliegveld zitten. Helaas was ik al om half 1 na 2 uurtjes slaap klaar wakker.

Om 4 uur rustig gedoucht en de laatste dingen ingepakt en naar de receptie om uit te checken.
Bij de receptie stond de airportshuttle (een busje wat je 48 uur van te voren moet reserveren) al klaar. Mooi! De vent die de shuttle eigenlijk had gereserveerd lief aangekeken en hij regelde wel met de chauffeur dat we mee konden.

Alleen nog snel even uitchecken.

Mijn creditcard werd geweigerd door het systeem. Pinpas geprobeerd, deed het ook niet (logisch want het was een creditcard betalingssysteem, daar kan je geen pinpas in steken)
En de airport shuttle maar wachten. Cash had ik ook niet, en tijd om naar de pin te lopen al helemaal niet. Bovendien was de dichtstbijzijnde pinautomaat binnen in de 7eleven, en die gaat pas om 7 uur open.

De nachtportier sprak nauwelijks Engels en vrijwel alleen Koreens. Uiteindelijk heb ik hem in mijn beste handen en voeten Koreaans overtuigd dat ik het 'declined' bonnetje uit de creditcard automaat wel zou tekenen, omdat ze het sowieso toch van mijn creditcard konden afschrijven. Ik weet het anders ook niet en heb geen tijd om over een verdere oplossing te discussiëren in het Koreaans.

Geregeld, en rennen naar de shuttle bus. De chauffeur was inmiddels behoorlijk pissed off.
Alles bij elkaar waren we ruim op tijd op het vliegveld. Dat was ook wel nodig want inchecken was een behoorlijk gedoe. De afgelopen 12 jaar heb ik steeds mijn etickets uitgeprint en het was nooit nodig. 'Het is een e-ticket en dus hebben we de gegevens electronisch' werd mij verteld.

Nu deden ze er enorm moeilijk over. Ook de combinatie afkomstig uit Nederland en maar 3 dagen in Australië verblijven vond men geloof ik nogal verdacht. Er werd druk heen en weer gebeld en na veel gesteggel mochten we mee.

Het vliegtuig had flinke vertraging dus drukgemaakt om niks.

Op het vliegveld tijdens het wachten een flinke sloot koffie gedronken, dus toen we eenmaal vlogen kon ik niet meer slapen en moest ik alleen maar piesen (ging niet want Devin lag op mijn schoot te slapen).

Voor de eerste paar dagen totdat de fiets er is heb ik een el cheapo nissan sunny gehuurd. (jaja lach maar.) Tot nu toe heb ik altijd en overal gereden. Leipzig, Berlijn, Parijs, Canada het maakt niet uit, geef mij maar een auto en ik rij wel. Wat voor een auto het is maakt ook niet zo veel uit, liefst niet te klein want ik moet mijn benen kwijt. Na een week af en aan met mijn benen in mijn nek opgepropt in een vliegtuigstoel heb ik mijn criteria voor wat 'te klein' is ook wel bijgesteld.

Maar links rijden had ik echt nog nooit gedaan, en met 2 uurtjes slaap achter de rug die nacht maakte ik mij er behoorlijk druk over.

De huur van de 11 dagen sunny + kinderzitje + tomtom + verzekering was alsnog niet heel weinig en moest bij het afhalen van sunny betaald worden. Ik wapperde met mijn creditcard en... declined. Het lag dus niet aan de Koreaan achter de receptie in Melbourne maar er is iets met mijn creditcard aan de hand. Waarschijnlijk is dit gebeurd toen ik vanuit het vliegtuig in Melbourne een mailtje wilde sturen, mijn creditcard door het mailsysteem haalde en het hele systeem resette. Lekker suf want er stond ook nog eens niks zinnigs in het mailtje, gewoon gezwets over niks, ik verveelde mij tijdens de 14 uur durende vlucht, dus wilde ik iemand anders daar mee vervelen.

In Ras Al Khaimah deed de creditcard het nog prima.
Ik kon een eindje verderop wel geld uit de muur gaan pinnen en het hele bedrag cash betalen. Toen ik met een peuter die niet wilde lopen op de arm richting pin sjokte waarvan ik niet erg zeker wist of die mij wel zo'n groot bedrag in cash zou willen geven voelde ik mij behoorlijk prut. Ik had dorst, de luiers waren op en de peuter weigert niet alleen te lopen maar ook zindelijk te worden. Ik kan niet bij mijn geld, ik heb 2 uur geslapen en gvd wat doe ik hier??

Gelukkig deed de pin het en zat hij naast een supermarkt waardoor ik een half uurtje later met klamme handjes zoals tijdens mijn eerste ritje na het behalen van mijn rijbewijs wegreed in de sunny met de boodschappen naast Devin op de achterbank.

Godzijdank is Sunny een automaat. Volgens mij zou ik dat schakelen helemaal verprutsen als ik aan de andere kant zit. Ruitenwisser en richtingaanwijzer zitten ook andersom dus iedere keer als ik de bocht om wil komt eerst de ruitenwisser voorbij.

We zijn zonder brokken bij het holiday park aangekomen (best een beetje trots!). Autorijden is wel weer heel vermoeiend. Ik hoop dat dat nog een beetje bijtrekt. Op deze manier is het niet erg ontspannen ritjes maken van een paar 100 km.

Bij de receptie hier staat 'payment upon arrival'. Daar had ik niet op gerekend toen ik pinde, en 2 keer per dag pinnen in het buitenland gaat niet geloof ik. Ik ga geen gekke dingen meer proberen, straks wordt mijn pinpas ook nog geblokkeerd.

Gelukkig was de eerste nacht al van mijn creditcard afgeschreven en mag ik de rest later in cash betalen.

We waren totaal door onze schone kleren heen, dus gelijk de was gedaan in een heel erg ouderwetse wasmachine. (zo'n bovenlader die de kleding wel een beetje opfrist om maar even de woorden van mijn moeder te gebruiken maar niet echt schoon wast). Daarna pasta gemaakt op een 2-pits electrisch kookdingetje wat er een halve week over deed om warm te worden en toen was alles wel weer een beetje goed.

Na dit hele gedoe wel eindelijk eens een hele nacht in bed gelegen zonder midden in de nacht een paar uur klaar wakker door de hotelkamer te stuiteren! Devin had om half 3 een nachtmerrie dus we zijn nog wel even wakker geweest maar in ieder geval niet uit bed.

Verbetering!

Puffing Billy

Eerste obstakel was de trambestuurder zo ver krijgen dat hij ons zou vertellen waar we er uit moesten om over te stappen op de metro. Die kerel was ongeveer zo oud als de stoomtrein waar we heen gingen en nog dover dan ik.
Eerst vertelde hij ons dat we daar niet stoppen, waarschijnlijk een smoes om van mijn onverstaanbare gezeur af te zijn, maar ongeveer 8 haltes later stonden we toch bij het metrostation.

We moesten helemaal naar de eindhalte van de metrolijn, echt de stad uit, dat was al een toeristisch ritje op zich. De haltes hadden allemaal fantastische namen als 'upper ferntree gully' en 'chatam'. En het uitzicht had ergens wel wat weg van de ardennen.

De stoomtrein zelf was wel aardig, er was een Thomas de trein show bij de 2e halte van de stoomtrein. Helaas waren we vrij laat (3 uur, nog best ok voor mijn doen) dus Thomas de trein ging al snel dicht nadat we daar waren. Daar was Devin het niet mee eens en hij krijste het hele station bij elkaar.

In de stoomtrein terug vanaf Thomas viel hij in slaap bij mij op schoot. Hij was ook gewoon moe.

Melbourne

Inmiddels heb ik het tramsysteem wel redelijk door. Gisteren belandde we in de koninklijke botanische tuinen tijdens onze zoektocht naar het strand. Vandaag hebben we het strand wel gevonden.
We waren laat, want er moest eerst uitgeslapen worden. Om 2 uur 's middags kwam Devin eindelijk uit bed. (daar staat wel tegenover dat we 's nachts van 3 tot 6 door de hotelkamer hebben gestuiterd,.... Jetlags zijn raar.)
Gisteren zonnebrandcreme voor peuters gekcoht met een hoge beschermingsfactor. Dat was wel nodig. Ik had het idee dat ik hem live roze zag kleuren. Veel kinderen hebben hier een zwemshirt aan op het strand, sommigen zelfs met lange mouwen. Gelukkig wed ik daardoor niet vreemd aangekeken in mijn wedstrijdbadpak met pijpjes. Ik heb wel een bikini bij mij maar heb geen zin om hem aan te doen.
Er zwemmen hier kleine visjes in zee, zelfs daar waar het maar kniediep is. Het water was 18-20 graden en volgens Devin veeeel te koud. Ik vond het heerlijk.
Verder veel met de tram rondgereden. Het doet hier allemaal wel erg engels aan. Zowel sommige mensen als de gebouwen. En ze rijden links natuurlijk! Daar maak ik mij nog wel een beetje zorgen over.
In Nieuw Zeeland heb ik eerst een auto gehuurd totdat de fiets er is. Ik moet dus over 2 dagen zelf links gaan rijden.
HELP! Ik heb het gevoel dat ik totaal geen verkeersinzicht heb hier.

X

naar Melbourne

Groeten uit Melbourne!

De vlucht van 14 uur viel niet tegen maar man wat voel ik mij gesloopt na zoiets!
Devin had maar 6 uurtjes geslapen toen we uit Ras Al Khaimah vertrokken dus die viel in de hotel-taxi naar het vliegveld al in slaap. Daarna heeft hij non-stop gejengeld en gehuild totdat we goed en wel in de lucht waren, toen sliep hij weer.

Vanuit de taxi dit keer ook een hele andere kant van de Emiraten gezien. Er staat een raffinaarderij echt midden in de stad in Ras Al Khaimah! Echt op kruipafstand van huizen, scholen, winkels en dat soort dingen. Heel bizar. Verder is het (natuurlijk) niet alleen luxe, maar toch ook wel erg veel vervallen ellende. Half ingestorte winkels, krottenwijken, dat soort dingen.

Aan de andere kant zijn er veel huizen die op halve kastelen lijken. Het lijkt wel de efteling en the sky is the limit. Hier geen stedelijke planning en rijtjeshuizen die allemaal min of meer het zelfde moeten zijn. Leuk! Ontwerp je eigen kasteel (en bouw hem op steenworp afstand van je werk: de raffinaarderij)!

Devin sliep de eerste paar uur van de vlucht, en doordat hij half op mijn schoot lag kon ik niet heel veel anders dan een boek lezen. Daarna eindeloos tot in den treure Devin's Thomas de trein boek voorgelezen. (inmiddels heb ik een grondige hekel aan die stomme pesttrein)
Tegen het einde van de vlucht viel Devin weer in slaap.

Ze zijn hier in Australië verschrikkelijk streng wat betreft de spullen die je het land mee inneemt. Eten, drinken maar ook medicijnen en spullen die van hout zijn gemaakt moet je hier aangeven bij de douane. En zo stond ik met een krijsend kind die wilde slapen een houten treintje en een chocoladecakeje aan te geven. Het moet niet veel gekker worden. Gelukkig konden we het uiteindelijk wel gewoon meenemen.

Wat betreft het afbouwen van de luxe van het hilton doen we het rustig aan.
Daar werden we opgehaald door het hotel zelf, hier hebben we zelf een taxi gepakt. Leuke, spraakzame taxichauffeur die van alles over de stad vertelde.
Het hotel is even wennen na de luxe van het hilton. Om er voor te zorgen dat we gelijk zouden kunnen gaan slapen en niet tot de officiele checkin tijd 14:00 hoefden te wachten had ik met het hotel afgesproken dat ik de nacht voordat we aankomen ook zou boeken. Dure grap, maar een hele ochtend wachten met een jetlag peuter zag ik niet zitten.
Hier aangekomen hadden ze ons toch als 'no show' opgeschreven, en onze kamer aan iemand anders gegeven. Gelukkig hadden ze nog wel een kamer. De airco heeft meer weg van een verwarming. Ik geloof serieus dat het de kamer alleen maar warmer maakt dus hij staat inmiddels uit en de deur staat open.

Die kerel achter de receptie is niet de snelste. Aan die laid back attitude moet ik nog wel heel erg wennen. Devin ligt nog te slapen. Ik heb ruim 20 minuten geleden een kop koffie besteld bij de receptie. Hij moest nog koffie zetten, dus vroeg of ik er op wilde wachten. Omdat Devin hier op bed ligt hebben we afgesproken dat hij mij belt als de koffie klaar is, .... en dat is dus 20 minuten geleden. Moeten de koffiebonen nog geplukt worden?

Ik hoop vanmiddag de zee nog even in te duiken, maar dan moet Devin eerst wakker worden. Die krijg ik nu echt met geen mogelijkheid wakker. Heb hem net zijn pyjama uitgedaan en aangekleed terwijl hij sliep.
Ik laat hem nog maar een uurtje slapen, eerst kijken waar die f*cking koffie blijft.

X

Life is good (good people go to heaven, good swimmers go to Ras Al Khaimah)

Vandaag vooral veel relaxen.

Hoewel ik pas om 3 uur in bed lag ging de wekker om 9 uur. Er moest ontbeten worden. En gezwommen! Bij de aanblik van het zwembad wilde Devin helemaal niet ontbijten. 'ikke semme mama!'

Geef hem eens ongelijk. Met 6 zwembaden en de zee op kruipafstand zitten we hier in de zwemmershemel. Na een snel ontbijt dus ook heel snel het zwembad in gedoken. Eerst het zout water zwembad. Het is een beetje jammer dat er behalve zout ook heel veel chloor in zit.

Ik had het toevallig de ochtend voordat we vertrokken met een zwemvriend over het feit dat het lijkt alsof er in Nederland tegenwoordig iets anders in het zwemwater zit dan puur chloor. Wanneer je in Nederland het zwembad in komt slaat de chloorlucht niet meer gelijk op je longen en de wc-eend geur komt je ook niet zo ontzettend meer tegemoet. Hier zit gewoon nog chloor van vroeger......

Omdat de zee ook ontzettend dichtbij is hebben we het zwembad maar snel verruild voor de zee. Met een wit zandstrand en blauwe zee (wel erg warm ong 32 graden)hebben we ook niet heel veel te klagen. Dit werkt ook goed met Devin. Hij speelt op het strand met zijn treintjes en bouwt zandkastelen en ik zwem heen en weer 100m heen, 100m terug. Als ik eind febuari terug in Nederland ben dan ben ik een ster in bilaterale ademhaling.

Net geluncht. Pasta, fruit en chocoladetaart. Nu even een middagdutje en dan weer zwemmen. Life is good.

X

From Ras Al Khaimah with love,

De dingen kunnen nu eenmaal nooit volgens plan verlopen.

Het idee was dat opa en oma ons naar Schiphol zouden brengen. Toen opa en oma bij ons aankwamen namen ze de mededeling mee dat de A13 helemaal vast stond en de A4 ook niet bepaald doorreed. We konden maar beter met de trein en oma en opa zouden meegaan.

Op station blaak bleek de kaartautomaat opeens ergens anders te staan. Oma ging wel even zoeken terwijl wij met opa op het perron wachtte. Daar kwam de trein al. Oms wa nog niet terug. Shit, snel denken, snel beslissen, snel afscheid van opa en de trein in zonder kaartje.

Tot Leiden geen conducteur gezien, daar moesten we overstappen. Weer stond de trein er al. Een kaartje halen en de volgende trein nemen of het er op wagen? Dat laatste natuurlijk! We gingen toch op avontuur?

We waren Leiden nog niet uit of daar kwam de conducteur. Gestressed al mijn zakken doorzocht.

'ik snap er niks van. Hij zat net nog in mijn kontzak en nu is hij weg' portemonnee doorzocht: 'nee ook niet, ik snap er niks van'

'waar komt u vandaan en waar gaat u naartoe'

[zielig help ik ga bijna huilen gezicht, moeder alleen met kind, dat is zwaar] 'we komen van Laan van NOI en we gaan naar Schiphol'. [ ik ga echt bijna huilen hoor]

'gaat u maar naar Schiphol dan mevrouwtje' Yes gelukt. :D

Op schiphol toen we al een tijdje in de rij bij de checkin stonden toch oma nog even gezien. Gelukkig maar, toch nog even afscheid van oma. Dag oma, tot over 4 maanden!

In het vliegtuig zaten we naast een Indier die niet zo fris rook. Ik heb Devin wel 100 keer gevraagd of hij in zijn broek had gepoept. Het rook gewoon echt naar poep. Devin had niet in zijn broek gepoept.

Verder prima vlucht. Dev was het zitten op een gegeven moment zat en vroeg wanneer we naar huis gingen. Ik geloof niet dat hij heel veel kon met het antwoord 'eind februari'.

Inmiddels zijn we aangekomen in Dubai en hebben we de hotel-taxi naar Ras Al Khaimah gevonden. De wegen hier vallen 400% mee. Ik was bang voor half verharde zeker niet verlichtte zandwegen en zag het daarom niet zitten om zelf te rijden, maar volgende keer rij ik zelf.

De hele snelweg van Dubai naar RAK is gewoon verlicht. Het is een snelweg-snelweg met echte auto's en geen russische rammelbakken of kamelen (zo'n voorstelling maakte ik mij er bij, weet ik veel. Ik ben hier nog nooit in de buurt geweest . Als je de A4 er aan plakt zou het niet eens opvallen. Alleen de verkeersborden zijn in het arabisch en engels.

Nu gauw slapen. Het is hier inmiddels 3 uur 's nachts.

X

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Marije & Devin