Opotiki

Vandaag hebben we ons schattige caravan-huisje weer achter ons gelaten en zijn we doorgereden naar Opotiki.
Devin: 'Opa Tiki? Neeeee! Opa Dirkx'
Ik: 'Nee, OpOtiki'
'Appel Tiki?'
'Opotiki'
'Opopipi?'
Opotiki dus..... Of iets van het bovenstaande.

Eerst zijn we nog een keer door de vlindertuin in Thames (dat spreken ze hier uit als Tim's) geweest en toen was het echt tijd om te gaan. Ondertussen had ik al ruim 100 keer mijn hoofd gestoten aan de deurpost van de caravan (iets met een ezel en een steen) dus ik was er ook wel een beetje klaar mee. Devn wilde wel in de caravan blijven wonen, hoewel hij volhield dat het een vrachtwagen was. Als we thuis zijn zal ik bassie en adriaan eens voor hem opzoeken.

Opotiki bleek 227 km rijden, meer dan ik had verwacht. Al rijdend soms door de bergen en soms langs zee hele stukken geen radio of telefoon ontvangst. Behoorlijk irritant vind ik. In een stukje waar we net weer wel radio hadden hoorde ik dat de olie van de stranden is opgeruimd en dat de stranden morgen weer open gaan. Fijn! Misschien morgen onderweg nog even naar het strand. Ik heb al weer zwemontwenningsverschijnselen. Het campingzwembad is piepklein en er zit geen water in, dus dat gaat t zeker niet woorden. Morgen Rotorua, daarna mogelijk via Thames terug naar Auckland voor de fiets.
Ik kreeg een mailtje van de campingeigenaar in Thames dat ik daar een jas of vest zou hebben laten liggen. Ik zou niet weten welke jas of vest dat zou moeten zijn, maar als we echt iets hebben laten liggen dan moet het natuurlijk worden opgehaald.
Ik begin wel heel erg zin te krijgen om te fietsen. Hoewel er soms maar weinig ruimte lijkt te zijn om te fietsen. Binnenbochten naar links waar slechts 20cm tussen auto en berg lijkt te zitten.......je zal er maar rijden met je fietsje terwijl er een vrachtwagen aankomt......... Nog maar even niet te veel over nadenken. Hopelijk blijkt het meer dan 20cm te zijn als we daar eenmaal fietsen.
Gisteren heb ik wel al vast een knalgeel fietshesje gekocht. Dan zien ze ons ten minste.

X

Thames

Er heeft zich een wonder voltrokken!

Devin is gisteravond lachend zonder te huilen of te krijsen alsof hij mishandeld wordt onder de douche geweest.Thuis wil hij ook niet douchen, dus hij heeft een bad wat van een grote curverbak is gemaakt. Hier is geen bad en geen bak dus hij moet om de dag onder de douche. Het was iedere keer een enorm krijsfestijn.Devin is heel erg geïnteresseerd in getallen op dit moment. Op de campingdouche staat hier cijfer 1 tot en met 6 op de deuren. Dat vond Devin wel wat. Hij koos douche nr 2 en heeft lachend 5 minuten staan douchen. Als dat het is dan schilder ik thuis met alle liefde een 2 op de deur van de douche.
We wonen vandaag in een caravan met een soort huisje er aan gebouwd. Dat betekent al weer aparte slaapkamers.yay!
De camping grenst aan een vlindertuin. Daar zijn we net eerst naar binnen geweest. Heel indrukwekkend. Veel enorm grote vlinders!
(Foto's volgen zodra we een behoorlijke internetverbinding hebben. Ik zal straks eens bij de campingeigenaarbinformeren naar de mogelijkheden hiertoe.
Net wel al zoveel medelijden weten te wekken over het feit dat onze slaapzakken nog ergens op zee drijven dat we niet hoefde te betalen voor het huren van lakens en dekens. Ook hier is het de bedoeling dat je die zelf meeneemt of huurt.

Net al vast boodschapen gedaan in Thames. Het is hier wel een beetje alsof we niet 12 uur in de toekomst leven maar 50 jaar in het verleden. De supermarkt heeft geen groente, fruit of vlees. Groente en fruit koop je bij de groenteboer en vlees bij de slager. Ik had geen zin om de slager te zoeken dus we eten vandaag vegetarisch.
Ook prima.

Het internet is helemaal prut. Ik zit op dit moment op een inbelverbinding vanaf mijn mobiel, omdat de wifi hier zo traag is dat het mij niet gaat lukken voor morgenochtend op mijn mail in te loggen daarmee.

X

Auckland harbour crossing

Vandaag de harbour crossing gezwommen. Leuk en heel erg anders dan een wedstrijd in nederland. Om te beginnen deden er ruim 1500 deelnemers mee. Verder mocht erbin eetsuit worden gezwommen, wat ook vrijwel iedereen deed terwijl het water 18-20 graden was.

Zeezwemmen is ook wel echt iets anders dan rivierzwemmen. Die kiwi's weten duidelijk beter dan ik hoe ze met golven om moeten gaan.
Met een tijd van 55 minuten (ongeveer, de officiele tijden komen vanavond pas online) ben ik dan ook niet heel ontevreden. Het biedtvin iederbgeval heel veel mogelijkheid tot verbetering.
Het bandje met de tijdsregistratiechip zat een beetje strak dus die zie je nog steeds om mijn been.
Met de sneeën in mijn voet gaat het redeljk. Het lijkt nogbnoet de intentie te heben dichtbte gaan groeien maar het ontsteekt ook niet.

Na het zwemmen bracht de oppas Devin naar de finish waar we samen een pannekoek hebben gegeten. De supermarkt verkoopt hier pannekoeken. Zowel american pancakes als nederlandse pannekoeken. Lang niet zo lekker als die van pannekoekenkoning Michael, maar een stuk beter dan die voorverpakte dingen van de ah.
Devin at zo waar ook en pannekoek. Misschien gaat hij deze traditie ooit nog begrijpen. Op zondag hoor je pannekoeken te eten en te zwemmen.
De prijsuitrijking hebben we niet gezien. Devin wilde liever met de toeristentram. Daarna de ferry gepaktbterug naar het startpunt waar sunny op ons stond te wachten.

Straks even campings boeken voor komende week.
Het plan is, morgen thames, overmorgen opotiki, woensdag rotorua en daarna weer terug naar auckland voor de fiets. (Meer details morgen als ik ook echt geboekt heb.)


Het toetsenbordbvan mijn telefon is trouwens kapot dus ik type op de touchscreen. Rare typefouten komen daardoor.

Al weer terug in Auckland

Vannacht echt beroerd geslapen! Het was koud! Ik had een deken met de dikte van een handdoek. Dat is echt niet prettig als je het liefst met zo weinig mogelijk aan slaapt. Om 4 uur s nachts ben ik maar naar de auto gelopen om mijn joggingbroek en een trui te halen. Daarna nog wel een paar uurtjes geslapen totdat devin weer wakker was om 7 uur.

De plannen zijn weer eens gewijzigd. We zijn weer in Auckland op de camping waar we ook begonnen.

Als alles goed gaat doe ik morgen mee aan de Auckland harbour crossing, 2,9 km zwemmen in de zeehaven van Auckland. (Voor een oppas voor Devin is gezorgd, met eeuwig dank aan een zwemvriend en zijn google skills. Held!)

Net mijn cap en startnummer opgehaald. Ik heb startnummer 1619. Dat betekent dat er daadwerkelijk meer dan 1619 zwemmers zijn!! De nummers lopen gewoon op, onafhankelijk van startgroep of geslacht.

Ook hier krijg je een hele tas met meuk mee. Het zou fijn zijn als evenementorganisatoren daar eens mee zouden ophouden. Boekjes, kauwgom, energy bars en zwembrilletjes (ja echt, iemand interesse?? ik heb tegenwoordig een brilletje op sterkte) zijn echt niet nodig.

Eigenlijk ben ik hier zenuwachtiger voor dan voor welke wedstrijd dan ook afgelopen seizoen. Stom, want het is maar 2,9 km en er hangt echt helemaal niks vanaf. Als ik een pruttijd zwem dan so be it. Ik hoef er alleen maar in te springen en te genieten van omverwacht toch nog een zwemwedstrijd erbij dit seizoen.

De was zit weer eens in de opfrisser (wasmachine kan je het niet echt noemen). Vandaag pasta gemaakt in de gemeenschappelijke keuken. Wat een gedoe zeg!
De mensen in de el cheapo huisjes moeten hier pannen huren. Dat was nogal een gedoe. De vrouw achter de receptie scheen niet te willen begrijpen dat ik ook een koekepan wilde hebben. Ze vond datbik het maar met alleen kookpannen moest doen. Ik heb zelfs een loekepan getekend om duidelijk te maken wat de bedoeling was (zo slecht is mijn engels echt niet). Toen sjokte ze naar achteren. Hoorde ik heel lang schrobgeluid en kwam ze terug met een koekepan.
Toen het eten eindelijk klaar was, was ik het al weer helemaal zat, maar toen Devin 'ooh lekker mama!' riep was ik al het gedoe om pannen al weer vergeten, of was dat het in ieder geval meer dan waard.

Vorige keer dat we hier waren kregen we een gratis upgrade naat een huisje met een eigen keukentje, wc en douche (Geen idee waarom. Omdat we lief en leuk en schattig zijn?)
Nu is het wel vrij vol dus geen upgrade.
Irritant is dat de wifi niet tot aan de el cheapo huisjes rijkt. Het hoognodige en de geschreven blogupdate doe ik al onbellend met mijn telefoon. De rest moet wachten. Ook minder belangrijke mail kan ik dus niet beantwoorden nu. Sorry.

X

Whangarei

Vannacht heeft Devin ruim 13 uur geslapen en ik ruim 8! Blijkbaar hadden we het nodig. En in aparte kamers slapen doet ons goed. Toen de wekker ging wilde ik het liefst nog verder slapen, maar er moest uitgecheckt worden.. Toen ik devin melk wilde inschenken zaten er klonten in. Gatver! Het rook niet zuur en Dev wilde het drinken dus toch maar toegelaten. Wel gelijk de rest van het pak weggegooid. Ook in de appelsap dreven dingetjes. Wat was dit nou weer? De kaas bleek ook steenkoud en de yoghurt had meer weg van yoghurtijs. De melk was dus niet bedorven maar bevroren. Oeps, voor niks weggegooid. Na het ontbijt snel de boel weer bij elkaar gezocht en in de sunny gepropt. Dat kost iedere keer toch weer ruim een uur. Irritant! Daarna nog een hele tijd in de speeltuin van de camping gespeeld en daar fruit gegeten: sommige goede gewoontes moeten ook aan de andere kant van de wereld behouden blijven. Pas rond 1 uur gaan rijden. Het bleek wel 120 km rijden te zijn. Over de heuvels is dat ruim 2 uur. De snelweg is inmiddels een 2-baans weg met af en toe een passinglane. Iedereen is hier ontzettend beleefd in het verkeer. Wie er nou precies voorrang heeft wanneer is mij nog steeds niet duidelijk, maar aan beleefdheidstoestanden en elkaar aankijken om te bepalen wie er eerst mag doe ik niet. Als zij niet gaan dan ga ik. Als er hier een bord met 50 staat gaat iedereen ook daadwerkelijk braaf 50 rijden. Ik heb nog gekeken waar de flitser was, maar die was er niet. Vandaag ook de 1e 3 fietsers langs de snelweg gezien. Alledrie zonder kind en zonder karretje, maar het mag dus in ieder geval en wordt gedaan. Navman (het navigatiesysteem) heeft zijn eerste grote blunder begaan. Hij wilde ons dwars door iemands achtertuin sturen. Die mensen stonden wel even heel vreemd te kijken toen wij met de sunny in hun achtertuin stonden. Uiteindelijk toch ons stekkie voor vandaag gevonden. We leveren nog wat in aan luxe. Waar we tot nu toe een keukentje in de kamer hadden is er nu een keuken in een ander gebouw, evenals toilet en douche (in weer een ander gebouw). Devin slaapt vandaag in een 1persoons stapelbed en ik in een 2 persoonsbed. Voor de douche moeten we betalen met 50ct munten, maar het is in ieder geval wel schoon en verlicht. Nadat we de boodschappen die we onderweg gekocht hadden in de gemeenschappelijke koelkast hadden gegooid en de belangrijkste spullen in onze kamer zijn we gelijk naar het strand gegaan. Mijn voet bloedt niet meer dus ik heb weer heerlijk in zee gezwommen. Baantjes van 100m rond een boei en weer terug. Het prikt wel aan mijn voet maar daar moet ik dan maar mee leven. Devin wilde een kuil graven, maar het strand zit hier vol met stenen dus dat ging niet zo goed. Hij heeft een mooi treinspoor gemaakt. Daarna wilde hij dat ik met de schep allerlei cijfers in het zand tekende, zodat hij ze als treinspoor kon gebruiken. Zo leert hij ook mooi de vormen van de cijfers. (we kunnen best volgend jaar nog een keer gaan, dan geef ik Devin wel verder thuisonderwijs op het strand) Nu nog even relaxen op de hotelkamer en straks flink met aftersuncreme aan de smeer. Vandaag toch ietsje roze gekleurd. Mijzelf helemaal niet ingesmeerd en Devin wat aan de late kant. X

Warkworth

Vanochtend vertrokken uit Auckland.

Eerst langs de supermarkt voor nieuwe batterijen voor Devin's camera. Ik heb vlak voor vertrek uit Nederland een kindercamera van de Hema voor hem gekocht. Hoewel ik het een enorm onding vind en al direct spijt had van mijn aankoop is Devin er helemaal weg van. Een aantal foto's van de Devcam staan hier bij de foto's. Verder zijn het veelal foto's van Devin's broek, de lucht en zijn vingers.

In de winkel zag Devin een of ander Thomas de treintje waar hij sindsdien om zeurt.
Om hem tevreden te houden daarna bij een chinees troepwinkeltje een 45-stukjes puzzel van Thomas gekocht. Die zet hij nu steeds zonder problemen in elkaar. (ik dacht dat die dingen voor veel oudere kinderen waren!)

Daarna naar Kelly Tarlton's. Dat is een soort oceanium wat ook pinguins heeft. Leuk! Onderweg daar naartoe nog een paar foto's gemaakt van het uitzicht. Links rijden gaat al wat soepeler. Ik kan al weer foto's maken al rijdend (en lunch doorgeven naar de achterbank). Nog even en ik stuur weer met mijn knie, rij veel te hard en regel 96 andere dingen onder weg. Niet nu he, nog even, maak je geen zorgen. (heb serieus wel eens al rijdend sperzieboontjes gesneden in een pan die op mijn schoot stond, maar daar begin ik nog even niet aan aan de linker kant van de weg, bovendien heb ik hier nog geen sperziebonen gezien)

Na Kelly Tarlton's even bij een fietsenwinkel geweest en een pomp gekocht die op alle drie de ventielen kan. Mij fiets heeft franse ventielen, het fietskarretje amerikaanse ventielen en de reserve binnenbanden van het fietskarretje engelse ventielen. En ik had geen pomp bij mij. Heeeel handig. Maar dat is dus geregeld. Nu nog fietstassen (en de fiets) en ik ben er helemaal klaar voor.

Daarna doorgereden naar Warkworth. Echt een ontzettend mooie route. Helaas nu geen foto's al rijdend. Het was echt bergop, bergaf, haarspeldbocht, verder bergop, nog een haarspeldbocht, dat soort dingen. 2 handen nodig voor het besturen van de sunny dus. Devin sliep, dus ook geen foto's van de devcam.

De camping hier is echt ontzettend schattig, en rustig!
Het ligt vrijwel direct aan een zeehaventje.
In de beschrijving van de camping stond 'safe swimming'. Dat houdt dus in dat het water hier tot 300m vanaf het strand met eb maar enkeldiep is. Niet echt 'safe swimming', maar 'no swimming'.

Toen maar een eind verderop langs het strand gelopen. Je kan echt heel goed de vulkanische oorsprong van dit gebied zien. Heel bijzonder, alsof het gisteren nog vloeibare lava was. (foto's bij dit verhaal komen zodra ik weer een vaste internetverbinding of gratis wifi heb. Zit nu via vodafone op mijn mobiel, daarmee betaal ik per mb .)

Een halve km verderop was het water ong een meter diep. Prima zwemdiepte dus. Devin op het vulkanische strand laten spelen met zijn treintjes en zelf eindelijk weer eens een echt stuk gezwommen.

Helaas toen ik wilde gaan staan om even naar Devin te zwaaien heel pijnlijk in een schelp gaan staan en daardoor een paar flinke sneeën in mijn voet. Het bloedde behoorlijk dus maar het water uit gegaan. In water waar mogelijk haaien zouden kunnen zwemmen met een zwaar bloedende voet zwemmen is misschien niet zo handig. De kans op een haai hier in het 1 meter diepe baaitje bij de camping is niet zo groot, en het was wel heel heel heel mooi zwemwater, maar mijn voet is mij toch ook wel wat waard. Dus samen met een tegensputterende Devin de km teruggehinkt over het vulkanische strand.

Gvd wat deed dat pijn. Er zat zand in mijn slipper dus geprobeerd uit te spoelen in zee, maar een open wond uitspoelen in zout water voelt ook niet heel prettig. 'Thuis' mijn voet verder afgespoeld in de wasbak. Er zat een klein schelpje in één van de sneeën, geen wonder dat het pijn deed.

Met een keukenmesje als een echte diy-chirurg het schelpje er uit gepulkt en de boel voorlopig maar verpakt in een reishanddoek. (sorry voor iedereen die niet tegen diy-chirurgieverhalen kan, ik hou er al over op) Uiteraard dobbert mijn ehbo set nog ergens samen met mijn fiets op zee.

Verder nog even boodschappen gedaan in Warkworth. De camping verkoopt ook wel het een en ander, maar ik ben toch wel een erg groot fan van verse groente en fruit, en dat heeft de camping niet. Alleen blikvoer en diepvries. Bij een echte dorpssupermarkt boodschappen gedaan. Tomtom (of eigenlijk Navman) naar een ATM laten navigeren in de veronderstelling dat daar ook wel een winkel in de buurt zou zitten. Dat klopte!

Ik ga Navman en sunny nog missen. Het is hier al behoorlijk heuvelachtig. Het wordt best pittig om hier tegenop te fietsen. Ook al het remmen naar beneden wordt een opgave, want met de fiets uit de haarspeldbocht vliegen wil je ook niet.

En dit zijn nog maar heuveltjes. Is het echt wel zo'n goed idee om de westkust van het zuidereiland te willen fietsen? (niet goed maar wel heel leuk natuurlijk) En als het niet te fietsen is, hoe gaan we het dan doen?

Aan het begin van deze blog ben ik helemaal de hotelbeddenreview vergeten!
Daarom bij deze alsnog.

Hilton in Ras Al Khaimah, fantastische bedden, had het gevoel dat ik thuis sliep maar dán met een beter kussen. Lekkere douche!! Die wil ik thuis ook.

The Bloomfield albany in Melbourne, prima bed. Wel irritant om samen met Devin in een 2-persoons bed te liggen. Hij heeft de neiging om dwars in bed te willen liggen en mij uit bed te willen schoppen 's nachts (of wanneer dan ook.....tijdens het slapen). Ook een 2 persoons dekbed met iemand delen is niet aan mij besteed. Als het dan toch echt moet dan wel het liefst met Devin, dus op zich wel prima.
De douche en het bad waren daar wel voor dwergen. De douche hing vast op 1.65m (heel prettige hoogte om mijn haar bij te wassen :S) En het bad was maar 1m lang. Ik heb er wel ergens een foto van (nog niet gepost) maar op de foto lijkt het wel normaal. Lage douche + kort bad hebben in verhouding tot elkaar wel normale proporties.

Holiday park northshore:
Beetje te zachte bedden die muf roken. 2 losse 1-persoons bedden wat wel erg prettig was.
Douche nog steeds te laag. 1.80. Daar pas ik precies niet onder. Ik krijg wel heel goed getrainde beenspieren van iedere keer mijn haar wassen onder te lage douches.

Sandspit holiday park,
bedden voelen erg zacht. Beddengoed moesten we los huren. De campingeigenaren waren hoogst verbaasd dat we dat niet hadden meegenomen. (hebben we wel, maar drijft op zee samen met de fiets en de ehbo set)
Douche en toilet niet in het huisje. Irritant!
Het douche/wc hok is slecht verlicht en vol spinnen. Devin heeft vandaag een luier om gehad. Hij hoeft nog niet tussen de spinnen (hij is doodsbang voor wc's en voor spinnen). Ik heb hem maar gewassen aan de wasbak in het keukentje van ons huisje. Douchen in het donker wordt het ook niet echt voor hem.
Volgens mij regent het nu buiten en ik moet piesen. Ik ga straks wel 1 keer door de regen. Als ik vannacht weer moet dan overweeg ik sterk om in het gras achter het huisje te gaan. Devin 's nachts in het donker in zijn eentje laten voelt niet als een heel goed plan. Ik moet hier wel wat op gaan verzinnen voor als we straks met tent verder gaan. (misschien gewoon vragen om een plekje niet te ver van de wc)
Devin heeft wel voor het eerst sinds het begin van onze reis een eigen slaapkamer. Hij was het er niet zo mee eens, maar ik vind het wel fijn. Hopelijk slaapt hij een beetje uit vandaag. Hij was de afgelopen dagen steeds om 7 uur wakker ondanks dat ik hem hier om 10 uur s avonds naar bed doe. (in de hoop dat hij uit zal slapen, maar dat zit er nog niet zo in)

X

Shoppen in Auckland en de plannig voor de rest van de week

Vandaag het nodige geshopt.

Eerst op bedevaart naar de Orca winkel. Helaas hadden ze datgene wat ik eigenlijk wilde hebben niet op voorraad. Misschien ook maar beter. Het zijn spullen die ik niet echt nodig heb, meer leuk dan nodig. Uiteindelijk alleen maar een shirt gekocht.

Toen naar het centrum voor een tas. De spullen die we bij ons hadden passen maar net aan in de tassen die we hebben, en ik heb geen zin om alles bij iedere verhuizing helemaal strak in die tassen te puzzelen. Ook wil ik een groot deel van de spullen die we nu meezeulen hier in Auckland laten als de fiets hier straks is, dus daar is dan ook een tas voor nodig.

Verder nog een zwemshirt met lange mouwen voor Devin gekocht. Alle lichte kinderen zwemmen hier met een zwemshirt aan, dus dat lijkt mij straks als het zwemweer is geen overbodige luxe.

In de mall werd mij nog de mogelijkheid geboden een proefrit te maken in een of andere nieuwe bmw. Niet gedaan. Ik vind links rijden eerder vervelend dan leuk en heb geen zin om voor niks achter het stuur te kruipen. Ook gaat al mijn spaargeld er hier doorheen dus de kans dat ik de komende paar jaar geld heb voor die bmw is klein.

Je kan hier prima buiten de deur lunchen, zoals overal ter wereld behalve in Nederland eigenlijk. Aan de buiten de deur eet cultuur doen we dan ook graag mee.
Van snelle, efficiente catering hebben ze hier geen kaas gegeten. Als je voor alleen een cappuccino met een bestelnummer terug naar je tafeltje wordt gestuurd en pas 20 minuten later je bestelling krijgt van een meisje die eerst heel onhandig haar dienblad (net maar 2 drankjes er op) op je tafel moet zetten voordat ze de cappo kan overhandigen jeukt het bij mij om het arme kind uit te leggen hoe je terras loopt. Niet gedaan overigens. Ik ben op vakantie, als ze hier zo inefficiënt willen werken moeten ze dat lekker zelf weten.

Opvallend is verder dat alle schoonmaakbaantjes worden bekleed door mensen met een maori achtig uiterlijk, maar dat je die mensen verder nergens ziet (behalve om shows te geven in musea)

Morgen reizen we verder. Ik weet niet wanneer ik weer internet heb.

Voor de digitale meereizigers:

Morgen gaan we naar
Sandspit holiday park, 1334 sandspit rd, Rd 2, Warkworth

Overmorgen naar blue heron holiday park, 85 Scott Rd, Rd 4, Whangarei

Daarna blijven we 2 nachten in Ninety mile beach holiday park, 6 Matai st, Awanui, Kaitaia

Voor zij die de originele planning hebben gehad: dat had weinig zin. Het plan wijkt nu al totaal af van het originele plan.

Daarna rijden we via Auckland om de post op te halen en dan door naar Thames. Als de post hier dan nog niet is zijn we 5 dagen later ook weer hier want dan komt de boot met de fiets hier aan.

Inmiddels hebben we nieuwe buren die de halve middag en avond buiten staan te roken en schreeuwen en zit er een vogel op het dak die klinkt als een piepende deur, dus ik ben er wel aan toe om verder te gaan.

X

Auckland

Even een dagje heel weinig. Een soort stilte voor de storm.

's ochtends voorzichtig met onze linksrijdende Sunny een supermarkt opgezocht. We kwamen niet helemaal uit waar de campingbaas ons had geprobeerd heen te sturen maar in een soort chinatown shopping centre waar wij echt de enige niet aziaten waren.
Wel heel leuk om eens rond te neuzen.

Ook geld kunnen pinnen en de camping in cash betaald.
Als je hier een groot bedrag pint komt het bij de meeste pin-automaten als een grote stapel 20-dollar biljetten uit de pin-automaat.
Ik voel mij net een soort Maffioza (vrouwelijke Maffiozi) met zo'n dikke stapel cash in de zak van mijn joggingbroek.

's middags de speeltuin en het campingzwembad onveilig gemaakt. Devin loopt hier zelf naar buiten om zelf buiten te gaan spelen.
Help! Hij wordt groot!
Het is hier lente en nog geen vakantietijd, dus het is nog vrij rustig. Aan het einde van de middag sloot Devin vriendschap met een Australische jongen van een jaar of 10. (blijkbaar zijn ze daar niet zo streng als in Nederland als het gaat om leerplicht en vakantie nemen tijdens schooltijd)
Heel bijzonder om te zien hoe kinderen vriendschappen kunnen aangaan met andere kinderen die ze helemaal niet verstaan.

Verder campings voor de komende paar dagen gereserveerd en geprobeerd mijn creditcard issue op te lossen.
Volgens de postbank was er iets mis met de chip van mijn creditcard en wordt die gereset als ik pin bij de pinautomaat.....fijn, want ik heb de pincode van mijn creditcard niet. Gelukkig is er een nieuwe creditcard naar mij op weg per post dankzij papa (die van mij, niet die van Devin)

X