Inmiddels zijn we al weer een aantal dagen thuis, dus wordt het toch echt tijd om hier een afrondend stukje te schrijven.

Zoals jullie misschien nog weten zijn we op de heenweg naar Auckland gevlogen met een tussenstop van een paar nachten in Dubai en een paar nachten in Melbourne. Het resultaat was dat we eigenlijk drie keer een jetlag aan het verwerken waren. Ik hoorde van verschillende mensen in Nieuw Zeeland dat het hele stuk in één keer vliegen zelfs met kleine kinderen eigenlijk best te doen was en dat de jetlag daardoor een stuk minder heftig was. Op de terugweg hebben we dat dus geprobeerd.
We vlogen op 9 februari en waren op 7 februari al naar Auckland gereden om rustig de chaos die zich opgehoopt had in onze Nissan Sunny te kunnen organiseren en inpakken. Ik ben nog steeds totaal flabbergasted door de hoeveelheid zooi die ik steeds om mij heen weet te verzamelen. Als de dingen thuis gewoon min of meer een eigen plaats hebben valt het niet zo op, maar als je alles met je mee zeult dan wordt het toch wel echt verbazingwekkend hoe veel spullen die eigenlijk niet heel erg noodzakelijk zijn ik steeds weer bij elkaar scharrel. In Auckland zijn onder andere de volgende dingen achtergebleven: een slaapzak, een opblaasbare boot, bedlakens, een pomp voor de boot, pannen, een fietsreparatiesetje, een enorme berg eten, een tas met speelgoed,.... voor mijn gevoel nog veel meer maar ik weet echt niet meer wat.

Helaas konden we onze reisplanningen niet meer zo omgooien dat we met z'n drieën met de zelfde vluchten mee konden. Donderdagochtend hebben we dus eerst Arnout naar het vliegveld gebracht en hebben toen zelf nog een dagje in Auckland rondgehangen totdat onze eigen vlucht 's avonds om haf zeven vertrok.

We hadden (en hebben) er goed de balen van dat het verhuurbedrijf (Jucy) niet bereid is ons iets terug te geven van het huurbedrag van de Sunny nu we de auto 2 weken eerder hebben teruggebracht. Ik was eigenlijk van plan om de Sunny te houden tot aan onze originele terugreisdatum. Toen ik die datum heb gewijzigd heb ik ook gelijk het verhuurbedrijf gemaild om ze uit te leggen dat ik mijn vakantie eerder dan gepland ging afbreken en daardoor ook de auto 2 weken eerder wilde terugbrengen. Hoewel er in de verhuurvoorwaarden staat dat je geen geld terug krijgt als je de auto eerder terug brengt vind ik het toch behoorlijk sneu dat we ook bij 2 weken eerder terug brengen en dit vooraf melden helemaal niks terug krijgen. Ik snap dat ze geen zin hebben om van alles te verrekenen als je een auto een paar dagen eerder terug brengt, maar bij 2 weken eerder kunnen ze er toch iets van maken in de richting van 1 week terug krijgen ofzo?
Ik vind dat ik recht heb op iets van restitutie omdat ik ook van te voren nog eens heb gemeld dat ik de auto eerder terug zou brengen. Ze wisten dus dat de auto terug zou komen en konden hem al gewoon inplannen voor een andere huurder.
Ik was behoorlijk pissig over de starre houding van het verhuurbedrijf en wilde eigenlijk een of andere kinderachtige actie ondernemen als de sleutels van de auto verstoppen en ze pas aan het einde van de verhuurtermijn vertellen waar ze zijn, of garnalen in de luchtinlaat van de blower stoppen zodat de auto echt ontzettend gaat stinken en totaal onverhuurbaar wordt.
Omdat ik vlak voor vertrek toch nog wel wat stress had om een en ander ingepakt en weg te krijgen, en omdat ik het toch ook wel een beetje kinderachtig vind om met stinkende garnalen te gaan prutsen omdat ik mijn zin niet krijg heb ik het er maar bij laten zitten. Desalniettemin hier toch de boodschap dat Jucy misschien niet het beste autoverhuurbedrijf van Nieuw Zeeland is. Het ziet er op de website erg goedkoop uit en daardoor aantrekkelijk voor langere huurperiodes. De verzekering wordt niet meegerekend in de prijs waarmee geadverteerd wordt. Inclusief verzekering kom je uit op een vergelijkbare prijs met andere verhuurbedrijven van grote wereldwijde ketens. Jucy doet populair in hun website en communicatie, maar als het er op aankomt zijn ze eigenlijk verschrikkelijk star. Jammer.

Na het terugbrengen van de auto was het al heel snel tijd om zelf op het vliegtuig te stappen. Bij het vliegveld aangekomen bleek er echt een enorme rij bij de incheckbalie te staan. Kak! Er kwam al snel een dame van de luchtvaartmaatschappij naar ons toe die zei dat we door mochten lopen naar de 'special assistance' balie. Ze vond dat ik niet in de rij hoefde te staan met een peuter. Fijn!
Vlak voor vertrek merkte ik dat Devin's achternaam niet klopte op onze ticket. Op de heenweg bleek dat ook zo geweest te zijn. Omdat we al een deel van onze ticket (de heenreis) gebruikt hadden kon de naam niet meer gewijzigd worden. Ik zat er best wel een beetje over in de stress. Wat als Devin niet mee zou mogen op deze ticket? Wat als ik een hele nieuwe ticket zou moeten kopen? Wat als we daardoor onze vlucht zouden missen en ik ook een nieuwe ticket voor mijzelf zou moeten kopen? Deze reis heeft mijn spaarrekening tot minimale grote doen slinken, dus geld voor 2 nieuwe tickets heb ik eigenlijk niet meer.
De baliemedewerkster in Auckland merkte op dat er iets niet klopte en ik vreesde het ergste, maar nadat ik had uitgelegd dat ik het pas na de heenreis had gezien en dat ik het niet meer kon veranderen en zij even met haar supervisor had gebeld was het ok en kregen we gelijk boarding passes voor al onze vluchten in handen.
Verder is het nergens iemand opgevallen dat er een letter in Devin's naam miste (paspoort en boarding pass worden dus ook niet zo ontzettend goed met elkaar vergeleken.)

Al snel zaten we in het vliegtuig om eerst 3 uur naar Melbourne te vliegen, toen 13,5 uur naar Dubai te vliegen en vanaf daar in bijna 7 uur naar Amsterdam. Het was een behoorlijke uitputtingsslag. 23,5 uur je benen niet normaal kunnen strekken en niet kunnen slapen omdat je zo idioot rechtop zit is echt niet fijn. Devin heeft onderweg 13 keer cars gekeken en hier en daar wel wat geslapen.
Op schiphol werden wij opgewacht door opa en oma en.... Arnout! Dat had ik echt niet verwacht omdat hij zelf 6 uur eerder was geland. Hoewel we elkaar eigenlijk 2 dagen eerder in Auckland nog gezien hadden voelde het wel als een halve eeuwigheid geleden en vond ik het echt ontzettend fijn om met mijn slaperige hoofd op zijn schouder naar huis te kunnen rijden.

Nu ik weer thuis ben is het natuurlijk een beetje vreemd om een reisblog bij te blijven houden. Mijn reizen gaan voortaan vooral vanaf het centrum van Rotterdam naar Rotterdam noord en terug, van huis naar het zwembad en terug en vanaf 1 maart weer heen en weer naar het werk. Allemaal niet heel interessante reizen om over te schrijven. Hoewel die middelste wel wat schrijfmateriaal oplevert. Het heen en weer reizen naar het zwembad heeft als doel om een dusdanig fantastische zwemconditie te krijgen dat ik volgend jaar het kanaal tussen Calais en Dover over kan zwemmen. Ik denk dat deze blog een vervolg krijgt in de vorm van een zwemblog. Waar ik dat ga doen ben ik nog niet helemaal uit. Heeft er iemand tips? Ik zoek een gratis site waar ik net als hier mijn blogentries kan typen en iedereen kan reageren zonder dat de mensen die reageren zelf moeten inloggen ofzo. Als de site ook notifications uit kan sturen op het moment dat ik iets nieuws heb geschreven zou dat fantastisch zijn, maar het is geen hele harde eis.