Groeten uit Melbourne!

De vlucht van 14 uur viel niet tegen maar man wat voel ik mij gesloopt na zoiets!
Devin had maar 6 uurtjes geslapen toen we uit Ras Al Khaimah vertrokken dus die viel in de hotel-taxi naar het vliegveld al in slaap. Daarna heeft hij non-stop gejengeld en gehuild totdat we goed en wel in de lucht waren, toen sliep hij weer.

Vanuit de taxi dit keer ook een hele andere kant van de Emiraten gezien. Er staat een raffinaarderij echt midden in de stad in Ras Al Khaimah! Echt op kruipafstand van huizen, scholen, winkels en dat soort dingen. Heel bizar. Verder is het (natuurlijk) niet alleen luxe, maar toch ook wel erg veel vervallen ellende. Half ingestorte winkels, krottenwijken, dat soort dingen.

Aan de andere kant zijn er veel huizen die op halve kastelen lijken. Het lijkt wel de efteling en the sky is the limit. Hier geen stedelijke planning en rijtjeshuizen die allemaal min of meer het zelfde moeten zijn. Leuk! Ontwerp je eigen kasteel (en bouw hem op steenworp afstand van je werk: de raffinaarderij)!

Devin sliep de eerste paar uur van de vlucht, en doordat hij half op mijn schoot lag kon ik niet heel veel anders dan een boek lezen. Daarna eindeloos tot in den treure Devin's Thomas de trein boek voorgelezen. (inmiddels heb ik een grondige hekel aan die stomme pesttrein)
Tegen het einde van de vlucht viel Devin weer in slaap.

Ze zijn hier in Australië verschrikkelijk streng wat betreft de spullen die je het land mee inneemt. Eten, drinken maar ook medicijnen en spullen die van hout zijn gemaakt moet je hier aangeven bij de douane. En zo stond ik met een krijsend kind die wilde slapen een houten treintje en een chocoladecakeje aan te geven. Het moet niet veel gekker worden. Gelukkig konden we het uiteindelijk wel gewoon meenemen.

Wat betreft het afbouwen van de luxe van het hilton doen we het rustig aan.
Daar werden we opgehaald door het hotel zelf, hier hebben we zelf een taxi gepakt. Leuke, spraakzame taxichauffeur die van alles over de stad vertelde.
Het hotel is even wennen na de luxe van het hilton. Om er voor te zorgen dat we gelijk zouden kunnen gaan slapen en niet tot de officiele checkin tijd 14:00 hoefden te wachten had ik met het hotel afgesproken dat ik de nacht voordat we aankomen ook zou boeken. Dure grap, maar een hele ochtend wachten met een jetlag peuter zag ik niet zitten.
Hier aangekomen hadden ze ons toch als 'no show' opgeschreven, en onze kamer aan iemand anders gegeven. Gelukkig hadden ze nog wel een kamer. De airco heeft meer weg van een verwarming. Ik geloof serieus dat het de kamer alleen maar warmer maakt dus hij staat inmiddels uit en de deur staat open.

Die kerel achter de receptie is niet de snelste. Aan die laid back attitude moet ik nog wel heel erg wennen. Devin ligt nog te slapen. Ik heb ruim 20 minuten geleden een kop koffie besteld bij de receptie. Hij moest nog koffie zetten, dus vroeg of ik er op wilde wachten. Omdat Devin hier op bed ligt hebben we afgesproken dat hij mij belt als de koffie klaar is, .... en dat is dus 20 minuten geleden. Moeten de koffiebonen nog geplukt worden?

Ik hoop vanmiddag de zee nog even in te duiken, maar dan moet Devin eerst wakker worden. Die krijg ik nu echt met geen mogelijkheid wakker. Heb hem net zijn pyjama uitgedaan en aangekleed terwijl hij sliep.
Ik laat hem nog maar een uurtje slapen, eerst kijken waar die f*cking koffie blijft.

X