Vanochtend tijdens het autorijden werd ik tussen mijn zoon en mijn vriend verhandeld voor een aantal kamelen. Aan wie ik nu precies verkocht ben voor hoeveel kamelen is mij totaal onduidelijk. Misschien dat een van de heren mij ooit nog het resultaat van het spelletje handjeklap gaat vertellen. De weg ging al snel over een erg mooie bergpas richting Wanaka. De vorige keer dat we hier waren was het een beetje miezerig weer. Nu was het stralend en zonnig. Naar zwemkriebels moet af en toe echt geluisterd worden, anders krijgen we afkickverschijnselen, dus we hebben heerlijk een stukje gezwommen. Het was wel erg koud, in mijn ervaring kouder dan de laatste keer Lake Tekapo, maar toch was het na even doorkomen wel heel erg fijn. Het water was ontzettend helder, donkerblauw. Bij het strandje was het ondiep (natuurlijk), maar een klein stukje het water in werd het heel snel dieper (en kouder) en maar ook een paar meter diep bleef de bodem zichtbaar in het superheldere water. Na het zwemmen zijn we een broodje gaan eten. Toen we terug kwamen bij het meer waren er opeens golven met witte koppen. Die waren er echt niet toen wij in het meer lagen! Gek hoe snel het weer kan veranderen tussen de bergen. Het is maar goed dat we geen oversteek hebben gemaakt. Voordat je het weet zwem je met totaal ander (slechter) weer terug. Wel iets om rekening mee te houden bij volgende zwemavonturen hier. De reis ging verder door de bergen richting Haast (nee, we hadden geen haast). Onderweg aten we een of andere musli-reep die we in een van de hamster-buien hebben gekocht. Wat een smakeloze dingen! Het leek wel karton. Samengeperst karton met een vleugje kaneel, zoiets. De rest gaat mooi de prullenbak in, dat scheelt weer in het meeslepen van zooi (gelukkig hebben de hamsters al weer nieuwe repen gekocht waarvan deze hamster in ieder geval weet dat ze beter te eten zijn. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we zonder tassen vol eten en drinken gaan rondrijden). Inmiddels zijn we aangekomen in wereldstad Haast. Het is hier enorm levendig door al die inwoners: vijftig mensen en duizenden zandvliegen. Zandvliegen lijken wel lieve onschuldige fruitvliegjes maar ze steken en laten bulten achter die enorm jeuken. Drosophila Vampirus ofzo? Een soort fruitvlieg mutant? Straks maar even googlen. Ons huisje hier is nogal apart. Het is sowieso altijd een beetje de vraag wat de inhoud van zo'n huisje zal zijn. Wel of geen beddengoed? Wel of geen borden, glazen en bestek? Wel of niet de mogelijkheid om te koken? Wel of geen koelkast Ons huisje van vandaag zou een keuken hebben, maar dat bestaat hier uit een aanrechtje, een koelkast en een magnetron. Omdat we geen zin hadden in magnetronvoer zijn we maar wat gaan halen. Het enige restaurant van deze wereldstad is een fish and chips zaak die tevens supermarkt en wasserette is. De kokkin lijkt ook nogal fan van haar eigen kookkunsten. Terwijl ze een zakje pakte om onze fish and chips in te doen was ik helaas getuigen van allerlei rollen die over aanrecht en snijplank drilden. Een michellin mannetje is er slank bij! X