Het gaat vandaag allemaal niet zo soepel. De wekker ging om 4 uur 's ochtends, want we moesten om 5 uur in de taxi naar het vliegveld zitten. Helaas was ik al om half 1 na 2 uurtjes slaap klaar wakker.

Om 4 uur rustig gedoucht en de laatste dingen ingepakt en naar de receptie om uit te checken.
Bij de receptie stond de airportshuttle (een busje wat je 48 uur van te voren moet reserveren) al klaar. Mooi! De vent die de shuttle eigenlijk had gereserveerd lief aangekeken en hij regelde wel met de chauffeur dat we mee konden.

Alleen nog snel even uitchecken.

Mijn creditcard werd geweigerd door het systeem. Pinpas geprobeerd, deed het ook niet (logisch want het was een creditcard betalingssysteem, daar kan je geen pinpas in steken)
En de airport shuttle maar wachten. Cash had ik ook niet, en tijd om naar de pin te lopen al helemaal niet. Bovendien was de dichtstbijzijnde pinautomaat binnen in de 7eleven, en die gaat pas om 7 uur open.

De nachtportier sprak nauwelijks Engels en vrijwel alleen Koreens. Uiteindelijk heb ik hem in mijn beste handen en voeten Koreaans overtuigd dat ik het 'declined' bonnetje uit de creditcard automaat wel zou tekenen, omdat ze het sowieso toch van mijn creditcard konden afschrijven. Ik weet het anders ook niet en heb geen tijd om over een verdere oplossing te discussiëren in het Koreaans.

Geregeld, en rennen naar de shuttle bus. De chauffeur was inmiddels behoorlijk pissed off.
Alles bij elkaar waren we ruim op tijd op het vliegveld. Dat was ook wel nodig want inchecken was een behoorlijk gedoe. De afgelopen 12 jaar heb ik steeds mijn etickets uitgeprint en het was nooit nodig. 'Het is een e-ticket en dus hebben we de gegevens electronisch' werd mij verteld.

Nu deden ze er enorm moeilijk over. Ook de combinatie afkomstig uit Nederland en maar 3 dagen in Australië verblijven vond men geloof ik nogal verdacht. Er werd druk heen en weer gebeld en na veel gesteggel mochten we mee.

Het vliegtuig had flinke vertraging dus drukgemaakt om niks.

Op het vliegveld tijdens het wachten een flinke sloot koffie gedronken, dus toen we eenmaal vlogen kon ik niet meer slapen en moest ik alleen maar piesen (ging niet want Devin lag op mijn schoot te slapen).

Voor de eerste paar dagen totdat de fiets er is heb ik een el cheapo nissan sunny gehuurd. (jaja lach maar.) Tot nu toe heb ik altijd en overal gereden. Leipzig, Berlijn, Parijs, Canada het maakt niet uit, geef mij maar een auto en ik rij wel. Wat voor een auto het is maakt ook niet zo veel uit, liefst niet te klein want ik moet mijn benen kwijt. Na een week af en aan met mijn benen in mijn nek opgepropt in een vliegtuigstoel heb ik mijn criteria voor wat 'te klein' is ook wel bijgesteld.

Maar links rijden had ik echt nog nooit gedaan, en met 2 uurtjes slaap achter de rug die nacht maakte ik mij er behoorlijk druk over.

De huur van de 11 dagen sunny + kinderzitje + tomtom + verzekering was alsnog niet heel weinig en moest bij het afhalen van sunny betaald worden. Ik wapperde met mijn creditcard en... declined. Het lag dus niet aan de Koreaan achter de receptie in Melbourne maar er is iets met mijn creditcard aan de hand. Waarschijnlijk is dit gebeurd toen ik vanuit het vliegtuig in Melbourne een mailtje wilde sturen, mijn creditcard door het mailsysteem haalde en het hele systeem resette. Lekker suf want er stond ook nog eens niks zinnigs in het mailtje, gewoon gezwets over niks, ik verveelde mij tijdens de 14 uur durende vlucht, dus wilde ik iemand anders daar mee vervelen.

In Ras Al Khaimah deed de creditcard het nog prima.
Ik kon een eindje verderop wel geld uit de muur gaan pinnen en het hele bedrag cash betalen. Toen ik met een peuter die niet wilde lopen op de arm richting pin sjokte waarvan ik niet erg zeker wist of die mij wel zo'n groot bedrag in cash zou willen geven voelde ik mij behoorlijk prut. Ik had dorst, de luiers waren op en de peuter weigert niet alleen te lopen maar ook zindelijk te worden. Ik kan niet bij mijn geld, ik heb 2 uur geslapen en gvd wat doe ik hier??

Gelukkig deed de pin het en zat hij naast een supermarkt waardoor ik een half uurtje later met klamme handjes zoals tijdens mijn eerste ritje na het behalen van mijn rijbewijs wegreed in de sunny met de boodschappen naast Devin op de achterbank.

Godzijdank is Sunny een automaat. Volgens mij zou ik dat schakelen helemaal verprutsen als ik aan de andere kant zit. Ruitenwisser en richtingaanwijzer zitten ook andersom dus iedere keer als ik de bocht om wil komt eerst de ruitenwisser voorbij.

We zijn zonder brokken bij het holiday park aangekomen (best een beetje trots!). Autorijden is wel weer heel vermoeiend. Ik hoop dat dat nog een beetje bijtrekt. Op deze manier is het niet erg ontspannen ritjes maken van een paar 100 km.

Bij de receptie hier staat 'payment upon arrival'. Daar had ik niet op gerekend toen ik pinde, en 2 keer per dag pinnen in het buitenland gaat niet geloof ik. Ik ga geen gekke dingen meer proberen, straks wordt mijn pinpas ook nog geblokkeerd.

Gelukkig was de eerste nacht al van mijn creditcard afgeschreven en mag ik de rest later in cash betalen.

We waren totaal door onze schone kleren heen, dus gelijk de was gedaan in een heel erg ouderwetse wasmachine. (zo'n bovenlader die de kleding wel een beetje opfrist om maar even de woorden van mijn moeder te gebruiken maar niet echt schoon wast). Daarna pasta gemaakt op een 2-pits electrisch kookdingetje wat er een halve week over deed om warm te worden en toen was alles wel weer een beetje goed.

Na dit hele gedoe wel eindelijk eens een hele nacht in bed gelegen zonder midden in de nacht een paar uur klaar wakker door de hotelkamer te stuiteren! Devin had om half 3 een nachtmerrie dus we zijn nog wel even wakker geweest maar in ieder geval niet uit bed.

Verbetering!