I wanna go go go

We zijn weer aan het inpakken. Morgen is het 8 december. Dat betekent dat onze "regen uitzit tijd" er op zit en wij verder gaan! Voor morgen wordt er tussen 10 en 3 regen voorspeld. Precies de tijd dat wij meestal op de fiets zitten, maar het kan mij niet eens zo veel meer schelen. Ik heb de regenpakken uit de het karretje gelaten zodat we er makkelijk bij kunnenen ben druk bezig alles wat niet van zichzelf waterproof is in plastic te pakken. Het is tijd om verder te gaan, ongeacht het weer. We zijn het hier een beetje zat en zitten elkaar en onszelf in de weg. Vandaag hebben we eerst ons army of cookieguys nog verder uitbereidt. Dit keer van gewoon koekjesdeeg met mini-m&m's. Koekjes zijn een stuk makkelijker mee te nemen dan de ingredienten individueel. We kunnen morgen geheel op koekjes leven als we dat zouden willen. Daarna nog terug geweest naar de kiwi-tuin (Riccarton Bush) waar we ook met de dubbeldekkerbus waren geweest. Het restaurant daar vierde zijn gedeeltelijke heropening (van het terras), dus er speelde een jazz band en er was een marktje met biologische producten. Leuk! We hebben in Riccarton bush zelf nog een kiwi geprobeerd te spotten maar dat gaat lastig met een peuter die "kiiiiwiiiii!"roept. Devin werd op de foto gezet door een groep Japanse toeristen terwijl hij op zijn hurken een kiwi probeerde te vinden. Nu gaat hij vast een Japans fotoboek in als "echte Nieuw-Zeelandse kleuter" Morgen fietsen we naar Rakaia, hier 60 km vandaan. Daarbij moeten we over "Nieuw-Zeeland's langste brug" spannend, want op bruggen zijn ze hier over het algemeen vergeten om een randje voor de fietsers aan te leggen. Daardoor fiets je op bruggen echt op de snelweg en hou je soms het verkeer nogal op. Hopelijk valt het mee met de hoeveelheid verkeer. X

Opvoedkundige twijfels in de regen

Vandaag eindelijk begonnen aan dat wat we hier eigenlijk al die dagen kwamen doen: de regen uitzitten. Het wordt dus maar een korte update want we vervelen ons een beetje. Vanochtend onze gingerbread cookiemen gebakken. Het was allemaal een beetje improviseren. De pan werd beslagkom, de bus bakoliespray werd deegroller en de licht met bloem bestrooide ondergrond werd een vel bakpapier. Eigenlijk ging het zo ook wel prima. Devin snapte eerst niet wat de bedoeling was met die rare bruine klei, maar hij werd al snel chef-smartie. Dat een van de koekmannetjes een cycloop is geworden is dus geheel aan Devin te danken. Volgens mij vond hij de smaak van die dingen uiteindelijk nogal tegen vallen. Ze zijn nog steeds niet allemaal op. Gisteren heb ik met Devin besproken dat hij, als hij goed op de wc plast en geen luier meer om hoeft zo veel treintjes mag uitzoeken als hij wil. 's avonds ging hij zomaar zonder te piepen over au of eng op de wc. Er gebeurde nog niks, maar ik was al blij dat het een keer zonder gedoe en gekrijs kon. Devin dacht waarschijnlijk dat hij door op de wc te gaan zitten snel zo veel treintjes als hij zou willen kon verdienen. Zo werkt het natuurlijk niet. Jammer jongen. Vandaag toen we bij een winkel waren waar ze ook treintjes verkopen 3 treintjes gekocht die Devin graag wil hebben. Dat hij ze pas krijgt als hij op de wc plast vindt hij uitermate oneerlijk. De rest van de middag hebben we iedere minuut het zelfde gesprek: "mama mag ik Bash/Dash/Edward?" -plas maar even op de wc, dan krijg je hem "Neeeee mama, ik niet wc, dat doet au." -waar doet het dan au? "Aan de wc!" -ja maar waar aan je lijf? "WC!!" Ik vraag mij af hoe lang dit nog moet duren. Ik zou het wel heel fijn vinden als ik geen grote pakken luiers meer mee hoef te nemen in een karretje waarin toch al geen plaats is voor wat dan ook. In the middle of nowhere verkopen ze niet overal zulke grote luiers, dus het is niet alleen een puzzel qua ruimte, maar ook het uitrekenen hoeveel we er nodig hebben om de volgende "stad" met echte supermarkt te halen is nogal een puzzel. Naast een aantal kerstkadootjes die op de post gaan ook nog wat voor Devin gekocht waar ik al een tijdje over twijfelde. Een wetsuit shorty. Ze verkopen ze hier vrij goedkoop in kindermaten. Als ik buiten train gaat Devin wel eens mee in een bootje, als hij dan zelf ook een stukje wil zwemmen is het nogal een omkleed-gedoe. Kerstkadootjes tot kerst bewaren lukt mij niet zo goed. Devin heeft hem vandaag gelijk aan gehad. Hij wilde zwemmen, maar het was 12 graden. Het zwembad is wel verwarmd maar boven water is het dus gewoon koud. Ook rennen we hier in zwemkleding 500 meter van het huisje naar het zwembad, niet zo lekker voor een peuter in zwembroek als het 12 graden is. In shorty is het iets minder koud. Eigenlijk heb ik er eentje gekocht die iets duurder was dan ik van plan was want ook hier is maat 4 (jaar) van echt neopreen vrij zeldzaam. Het was in hele kleine maten vooral badpakkenstof. Daar blijft natuurlijk niemand warm van. Het is alleen handig tegen verbranding. Devin vindt zichzelf nu wel heel stoer want hij heeft net zo'n zwempak als mama (al ligt die van mij in mijn kast in Rotterdam). Ik heb nu nog steeds niks voor Devin om echt met kerst aan Devin te geven. Het is lastig (onmogelijk?) om met iets wat hij mooi vindt bij de kassa te staan zonder dat hij het doorheeft. Of hij iets van kerst snapt en het dus erg zou vinden als de kerstman niks voor hem zou hebben gebracht weet ik niet. De "echte" kerstman die hier in het winkelcentrum zit vindt hij niet interessant. Maar in Auckland herkende hij wel een afbeelding van de kerstman op een gebouw. "kijk mama, de kerstman! En een geit [rendier] dat is gek!" Het is dus een beetje moeilijk pijlen wat hij er van snapt. Hopelijk kunnen we snel weer fietsen zodat de opvoedkundige toestanden een beetje naar de achtergrond verdwijnen. X

de toerist uithangen in Christchurch

Vandaag hebben we eens echt de toerist uitgehangen. 's ochtends zijn we naar een Antarctic centre geweest wat ook pinguins heeft en 's middags een sightseeing tour door de stad in een dubbeldekkerbus.

Het Antarctic centre wordt hier overal door de hele stad gehyped en geadverteerd dus we hadden er nogal hoge verwachtingen van. Devin dacht dat er minimaal 100 pinguins zouden zijn. In werkelijkheid waren er 8 pinguins en een groot gebouw vol onzin.

Bij binnenkomst moesten we eerst regelen dat we op tijd in de 'penguinexpres' bus richting het centrum zouden zitten. De vrouw achter de balie begon gelijk een heel programma voor ons te maken. We moesten om 12.30 in de penguinexpres, dus dan konden we om 11.40 een ritje maken in de häglund, om 12.00 de 4D film en moesten we nu gelijk rennen naar de sneeuwstorm. Van dat soort dingen gaan mijn haren recht overeind staan. Ik heb vakantie. Ik wil geen heel dagprogramma, ik ga niet met een klein kind in een 4D film zitten en ik wil alleen weten hoe laat mijn f*cking bus gaat. (niet gezegd, alleen gedacht)

De sneeuwstorm was een kamer met plastic sneeuw waarin je een winterjas aan moest die al door iedereen was gedragen en die ze dan afkoelden tot een heuse -8.

De pinguins waren zoals ik al zei 8 kleine pinguins die bang in een hoekje zaten terwijl je eigenlijk meer tegen de kont van een verzorgster aan keek die daar in het pinguinverblijf steentjes aan het afspoelen was in een plastic bak.

Toen was het tijd om naar buiten te gaan voor ons ritje in de häglund, een soort amfibievoertuig met rupsbanden waar ze blijkbaar op antarctica mee rondrijden. Devin dacht dat we al weer weg gingen en zette het op een krijsen. Het ritje in de häglund zelf was wel geinig. We gingen buiten een rondje over heuvels en door een plas water. Toen weer terug naar binnen, nog maar een paar keer lang de pinguins die nog steeds net zo veel activiteit vertoonden als toen we ze voor het eerst zagen en nog een tijdje naar een film gekeken die eigenlijk nergens op sloeg. Een stuk poollandschap vanuit een helicopter gefilmd met heel erg dramatische muziek er onder....en dat 17 minuten lang.

Toen was het tijd om de pinguinexpres bus te pakken naar het centrum waar we een ritje in een dubbeldekker zouden maken. De pinguinexpres had plastic pinguins op het dak. Het was een beetje alsof je rondreed met een bord om je nek waar op staat 'i've been dumb enough to pay a shitload of money for 8 boring pinguins and a big load of bullshit'

(had ik al gezegd dat ik die hele pinguintoestand niet de moeite waard en geen aanrader vond?)

Vervolgens was het tijd voor een ritje in een dubbeldekkerbus door de stad. Dat was wat mij betreft meer de moeite waard. Devin klooide een beetje met zijn treintjes en vond er niet zo veel aan geloof ik.

We zijn o.a. bij een kiwivogeltuin geweest, als het weer morgen of overmorgen ok is dan fiets ik daar nog wel een keer heen. We waren nog druk op zoek naar een kiwi toen we al weer verder moesten.

De volgende stop was bovenop een heuvel. Daar vond Devin niet zo veel aan. Hij rende snel weer naar beneden. Wel een heel mooi uitzicht over de stad. (Op een heuvel staan trek ik wel, het zijn vooral uitkijktorens en euromast achtige structuren waar ik echt geen lol aan beleef)

Daarna nog op het strand geweest. De riolering in dat deel van de stad is hersteld en er mag sinds een maand weer gezwommen worden daar. Als we zwemkleding bij ons hadden gehad dan had hij ons daar mogen achterlaten.

Dat hadden we helaas niet, dus de bus bracht ons terug naar de camping. We zitten hier zo veel dagen omdat er slecht weer was voorspeld. Ondertussen is het wel flink afgekoeld maar heeft het nog steeds niet echt geregend. Ik heb al weer zin om op de fiets te stappen en ben het stilzitten al weer zat, maar we hebben tot 8 december betaald, dus we blijven ook tot 8 december.

Morgen een poging om met Devin gingerbread cookiemen te bakken. Misschien dat we dan toch nog wat kerststemming meekrijgen. Tot nu toe is die bij ons ver te zoeken. Sinterklaas hebben we maar helemaal overgeslagen.

Devin snapt niet dat er in het gingerbreadmen bakpak nog geen koekjes zitten, maar dat we daar zelf nog wat voor moeten doen. Hij vraagt de hele tijd of hij een koekje mag. Als het pak morgen open gaat en er komt alleen maar poeder uit zal hij wel teleurgesteld zijn.

X

A lazy sunday in Christchurch

Vandaag echt heel erg weinig gedaan. Het weerbericht voorspelde slecht weer voor vandaag, dus we zouden wel even zien wat we zouden gaan doen. Vannacht nogal druk geweest met het feit dat onze achterburen wat moeite hadden met het vinden van de volumeknop van de stereoinstallatie in hun auto. Het is een beetje een verhaal apart en niet helemaal geschikt om zo open op internet te komen. Door de herrie kon Devin niet slapen en toen hij eindelijk sliep had hij weer nachtmerries (over bob de bouwer, ik wist wel dat het een engerd is). Uiteindelijk wilde hij weer bij mij in bed. Toen ik om 9 uur wakker werd lag hij als een soort kat opgekruld aan het voeteneinde van mijn bed. Best een beetje eng, want toen mijn echte katten nog in mijn slaapkamer mochten kregen ze af en toe per ongeluk een schop van mij. Om half 11 was ik eindelijk klaar om wat te gaan doen. Maar wat? "zwembad!" riep Dev. Na een aantal vieze, vervelende campingzwembaden had ik er eigenlijk geen zin in, maar hij zeurt er al dagen om, het was mooi weer en ik had geen andere plannen. Dus hup, zwemkleding aan en naar het zwembad. Voor campingbegrippen was het best een ok 15m bad. Beter nog, we waren de enigen en er was geen lifeguard/zeurpiet die mij wijs wilde maken dat Devin niet zelf met vleugels op meer dan een armlengte bij mij vandaan mocht zwemmen. Ik heb dus eindelijk weer eens iets kunnen doen wat wel wat weg heeft van een zwemtraining. Nog een nieuwe zwemoefening ontwikkeld. Het vereist wel 1 peuter (naast pullbuoy, plank, paddles, bril en badmuts graag bij de volgende training ook een peuter meenemen. Zwemvleugels voor de peuter zijn handig als je hem bij meerdere zwemtrainingen wilt gebruiken) De oefening gaat als volgt: duw de peuter met je linker hand onder zijn kont voort terwijl je met je rechter arm bortcrawl zwemt. Op de terugweg wisselen van hand en herhalen totdat de peuter het zat is. Er was ook een glijbaan waar erg weinig snelheid in zat. Aan het einde van de glijbaan kwam Devin er ook niet vanzelf uit (zo slecht gleed dat ding) maar bleef hij met zijn beentjes over de rand zitten wachten totdat ik hem kwam helpen met "duiken". De oefening was hier dus 60m zwemmen, peuter uit de glijbaan halen en weer op de kant helpen. Herhalen totdat peuter het zat is. Ze zijn hier behoorlijk overbeschermend. Bij het zwembad hangt een bord dat kinderen onder de 15 (!!) alleen onder supervisie van een volwassene in het zwembad mogen. 's middags hebben we in de speeltuin gehangen. Ik met een boek en Devin al spelend. Devin heeft zo waar de hele middag zijn nieuwe schoenen aan gehad. Ik heb ze heel stiekem onder tafel bij hem aan gedaan terwijl hij een cartoon keek.... toen hij doorhad dat hij ze aan had was het al veel te laat om er iets aan te doen. Deze camping trekt vreemde figuren aan (naast ons natuurlijk). Toen ik vanavond stond te koken kwam er een vrouw druk in zichzelf pratend de keuken binnen, ze deed een denkbeeldige boterham in de broodrooster, wachtte een tijdje, haalde de denkbeeldige boterham uit de broodrooster en at hem op terwijl ze nog steeds druk met zichzelf in gesprek de keuken uit liep. Juist ja. Tot zo ver vandaag. X

Christchurch after the quake

Vannacht echt prut geslapen. Devin had eng gedroomd over een draak. Toen kon hij niet meer slapen. Hij is gisteren zijn Thomas de trein speelgoedtrein kwijtgeraakt en daar is hij heel verdrietig over. Hij wilde bij mij in bed. Daar had ik weinig zin in, maar hij bleef maar huilen. Uiteindelijk toch maar in bed genomen en nog tot 8 uur geslapen. Om 8 uur langzaam en met heel veel tegenzin uit bed gekomen en maar weer de zooi gaan inpakken. Omdat we gisteren "onverwacht" een dag eerder hier op de camping waren konden we niet alvast in het huisje wat we ook de volgende 5 dagen hadden gehuurd maar moesten we een duurder 5 persoons huisje huren. Daardoor moesten we om 10 uur uitchecken, onze spullen bij de receptie opslaan en daarna vanaf 2 uur weer inchecken. Toen ik bij de receptie stond vroeg de receptioniste of we de dag op pad zouden gaan of op de camping zouden wachten.... ...nou waarschijnlijk op de camping wachten met een chagerijnig kind wat slecht geslapen heeft. Ze zou wel even kijken of ons huisje al klaar was. Dat was ie want hij was vannacht niet gebruikt. Het mens wat ons gisteren het duurdere huisje had verkocht keek ondertussen verschrikkelijk giftig. Ik heb geen idee waar dit nu weer op sloeg. Als we gewoon in 1 huisje hadden kunnen blijven hadden we daadwerkelijk een keer kunnen uitslapen. Nu heb ik Devin om half 10 wakker moeten maken omdat we moesten verhuizen (zijn bedtijd is dan ook verschoven naar 10 uur 's avonds om te zorgen dat hij niet belachelijk vroeg klaar is om op te staan. Thuis vindt hij ergens tussen 5 en 6 wel een prima tijd om wakker te worden. 2 uur later naar bed en dat is verschoven naar ergens tussen 7 en 8. Een stuk prettiger) Gelukkig konden we wel gelijk verhuizen en in het nieuwe huisje rustig verder wakker worden. We hadden allebei nog even geen zin in verplicht ergens rondhangen. 's ochtends de mall maar eens opgezocht en voor ons allebei nieuwe schoenen gekocht. Devin wil zijn nieuwe schoenen alleen nog niet aan. Hij is erg gehecht aan zijn oude schoenen, maar als we hier weg gaan dan gaan ze toch echt bij het vuil. Gezien de maat van zijn nieuwe schoenen (1,5 maat groter dan zijn oude schoenen) weet ik zeker dat hij met kromme tenen in zijn oude schoenen zit. Mijn oude schoenen zijn gelijk bij het chemisch afval gegaan (ze roken niet zo fris), maar waren dan ook al jaren oud. Mijn gele puma's zijn niet meer. In plaats daarvan heb ik nu roze adidas'. 's middags zijn we maar eens in het centrum wezen kijken wat er nog te zien is van de aardbeving. Ik vind het echt een heel raar idee dat het hier een jaar geleden echt een rampgebied was en dat we hier nu gewoon rondfietsen en vakantie houden. Op zich is er niet zo veel te zien van het feit dat hier ooit een aardbeving is geweest. In het centrum zijn vooral kerken er heel erg aantoe. Verder zie je wel her en der een bouwput, maar niet meer dan in Rotterdam. Een groot deel van het centrum is nog wel afgezet. Echt een heel raar gezicht. De foto's van Christchurch die ik straks ga posten zijn gemaakt op zaterdagmiddag. Elders in de stad is het wel druk, maar dit deel is gewoon afgezet en uitgestorven. De komende 4 dagen gaat het regenen. Daarna hebben we nog 22 dagen totdat we in Bluff moeten zijn en nog 638 km te fietsen. Ik zou dus maar 32 km per dag hoeven fietsen om dat te halen. Tijdens het fietsen droom ik af en toe over huurauto's. De westkust van het zuidereiland heeft flinke bergen en lange afstanden tussen plaatsen om te overnachten. Daar wil ik een auto huren voor het daadwerkelijke vervoer tussen A en B, en dan wel gewoon dagtochtjes fietsen. Ik denk dat ik na onze 6 dagen Christchurch toch nog maar even doorfiets met mijn karretje, tenzij het weer prut blijft. We hebben wel regenpakken bij ons, maar om nou hele dagen in regenpak op de fiets te gaan zitten zie ik niet zitten. X

Christchurch

Groeten uit Christchurch!

Dit keer geen lift gekregen ofzo, maar zelf gefietst! Ik had de afstanden op de kaart een beetje verkeerd geïnterpreteerd (ik blijf vrouw he) en christchurch was maar 65 km ver weg. De route er naartoe was 'as flat as a pancake' zoals de eigenaar van de camping van gisteren het noemde, dus dat bij elkaar maakte het prima te doen.

Ik was het vertoeven in the middle of nowhere ook even tijdelijk zat. Ze hadden er geen luiers in maat reus voor Devin (echt niet) en dus liep hij in met ductape vergrootte babyluiers omdat mama doodziek wordt van het eeuwige gewas.

Reden te meer om gemotiveerd te zijn om gelijk helemaak naar Christchurch te fietsen. Ik blijf een stadsmens en vind het gewoon fijn om een supermarkt in de buurt te hebben die alles heeft wat mijn hartje begeert (op dit moment is dat vooral heel veel eten).
Heb net 1/2l yoghurt met musli op en vraag mij af of ik het pak chocoladecakejes wat ik heb gekocht voor of na het eten zal opeten.
Door het fietsen is de lintworm ook weer wakker.

Hij/zij mag nu weer even gaan slapen. We zouden eigenlijk 5 dagen in Christchurch blijven, maar dat zijn er nu 6 geworden. Morgenochtend verhuizen we naar een andere unit. We moeten ten minste om 10 uur uit onze unit zijn en om 2 uur mogen we in de unit waar we 5 dagen in gaan wonen.

Ik denk dat we morgen het centrum van Christchurch maar eens met een bezoekje gaan vereren. Devin heeft nieuwe schoenen nodig. Hij zegt dat zijn schoenen niet te klein zijn maar als ik vraag of ze au doen zegt hij 'ja'. Het zal wel een gevecht worden om hem zijn cars sneakers op te laten geven, maar hij kan toch moeilijk de rest van zijn leven op schoenen maat 27 rondlopen.

Ik ben benieuwd wat er in het centrum te zien is van de aardbeving een jaar geleden. Hier op de camping is er weinig te merken van het feit dat er ooit een aardbeving is geweest. Naast instructies voor wat te doen bij brand hangen er ook instructies voor wat je moet doen bij een aardbeving.
Er staat een gloednieuwe receptie. Echt een heel mooi gebouw wat niet past bij de erg simpele huisjes hier. Het zou zomaar kunnen dat de oude receptie de aardbeving niet heeft overleefd, maar als er geen aardbeving was geweest dan zou ik denken dat ze gewoon het park aan het vernieuwen zijn en bij de receptie zijn begonnen.

Vanochtend nog een kleine aardbeving in ons bestaan gehad. We moesten weer eens snel ingepakken en dus zat het allemaal niet zo strak in het karretje als het mogelijk zou kunnen. Na ongeveer 10km riep er iemand uit een auto of ik misschien een tas kwijt was. Ik dacht dat hij gewoon een gesprek wilde aanknopen en met nog 55 km te fietsen had ik weinig zin in een gesprek. 'ik heb wel genoeg tassen' riep ik terug.
Een paar 100m later vroeg er weer iemand of ik misschien een tas kwijt was.

Ik keek eens goed in mijn karretje en de achterkant was inderdaad verrassend leeg. De hele tas met al onze kleding was van de achterkant van het karretje gerold en ik had er niks van gemerkt!
Ehm oeps.

Even later kwam de auto die mij als eerste vroeg of ik een tas kwijt was terug met onze kledingtas en de bidon waar het bestek in zit. Thanks!
Daarna de tas maar extra goed vastgeknoopt en gelijk maar picknick gehouden.

X

Waipara

Vandaag is het 1 december en dus zijn we een maand op reis.

Het idee om zo lang weg te zijn is gekker dan het daadwerkelijk zijn. Het is 1 december en ik ren in korte broek de hele dag achter Devin aan met de fles zonnebrandcreme. Dat vind ik gekker. Het hele decembergevoel gaat een beetje aan mij voorbij dit jaar. Vind ik prima hoor. Ik heb er eigenlijk helemaal niks mee. Zolang niemand mij verplicht om onder een kerstboom te gaan zitten ga ik er ook niet aan beginnen.

Vannacht echt ontzettend koud gehad in de tent. Overdag was het echt belachelijk warm in dat ding maar 's avonds koelde het wel heel snel af. Devin heeft mijn fjäll räven slaapzak die tot -10 comfortabel zou moeten zijn, maar hij wil er niet in. 'ik ben geen baby!' roept hij dan. Blijkbaar krijgen de baby's op het kdv een slaapzak. Hij slaapt dus onder de opengeritste slaapzak. Ik lag te bibberen in mijn slaapzak van de lidl maar had geen zin om uit de tent te gaan om een vest en mijn joggingbroek uit het karretje te halen.
Om half 3 klonk het 'mama, ik heb het koud'. Brr moest ik toch de tent uit om voor Devin iets warms te pakken. Toen ook maar gelijk voor mijzelf warme kleren gepakt.

Daarna tot 9 uur geslapen. Ik had de tent zo neergezet dat hij 's ochtends in de schaduw van een boom zou staan zodat we niet gelijk om 7 uur de tent uit zouden bakken. Dat werkte wel prima.
Om half 10 maar eens de tent uit gekomen en rustig ontbeten. Aangezien we eens rustig konden doen 's ochtends en niet om 10 uur uitgecheckt hoefden te zijn hebben we ook maar eens van die mogelijkheid gebruik gemaakt. We zaten pas om kwart over 12 op de fiets. Oeps, ja overdrijven is ook een vak.

Na een uurtje in een bos/natuurreservaat gestopt voor onze picnic. mijn nieuwe kilometerteller doet het niet, dus ik heb tijdens het fietsen niet zo'n goed beeld van hoe hard het gaat en hoe ver ik nog moet. Normaal, zonder tassen, karretje en Dev kom ik makkelijk aan een gemiddelde snelheid van 30 km/uur. Ik was in de veronderstelling dat ik nu toch wel de 20 haalde. Helaas, bij het verlaten van het bos stond een bord met 'Culverden 14km' au, dat viel even tegen 14 km per uur! Ik wist niet dat ik ZO langzaam ging met al mijn zooi!

Voort maar weer. De weg ging heel licht omhoog en we hadden een flinke tegenwind, dus ook nu ging het zeker niet sneller dan 14km/uur. Af en toe zat er een flinke klim in, waardoor ik blij was als ik uberhaubt vooruit ging. (ik zei gisteren dat ik langs de berg zou gaan, dat was natuurlijk niet zo, we gingen gewoon over de berg heen)

Om half 3 waren we in Waikari . Eigenlijk is het idee een beetje dat we bij de eerste overnachtingsmogelijkheid waar we na 2 uur langs komen stoppen, maar we zaten pas 2 uur op de fiets. Nog maar even door dus. Ik werd gelijk gestraft met een hele zware klim. Zelfs lopend was het haast niet te doen. Iedere keer lopen naar het volgende 25m paaltje, daar uithijgen en dan weer door naar de volgende, daar weer uithijgen en weer een paaltje verder. Heel langzaam kwamen we zo de berg op. Volgens mij hebben we een half uur over 300m gedaan.
Daarna kwam wel echt een beloning: de rest van de weg ging naar beneden. Ik heb serieus nauwelijks nog hoeven trappen.

Om 3 uur waren we in Waipara. Volgens de lonely planet rijdt hier een stoomtrein, maar alleen op zon- en feestdagen. Ik had Devin de fiets op gelokt met de belofte dat we naar de stoomtrein zouden gaan. Bij het hotel in Waipara stoppen was verleidelijk, maar ik ben toch nog iets verder gefietst en het bordje naar de historic steamtrain gevolgd.
Nu slapen we in een backpackers camping waar de slaapzalen in oude treinwagons zijn. Wij hebben een heel klein huisje samen waar net een 2 persoons bed in past.

De keuken is in het oude station. Gelukkig weet Devin niet dat slapen in een wagon ook een optie was. Hij vindt het zo ook al prachtig.
De rest van de mensen hier zijn backpackers die hier in de wijngaarden in de buurt werken. We moeten een beetje aan elkaar wennen, wij en zij.

Zij vinden ons raar (wie gaat er nou 4 maanden fietsen met een KIND??) En wij vinden hun raar (wie verprutst zijn vakantie nou met werken?? Je kan je hele leven nog werken.)

Een stel wat hier in de buurt werkt wilden dat wij de fiets uit de weg zouden halen omdat zij daar altijd hun auto neerzetten (hoezo vastgeroeste patronen?)
Mij best hoor. Het maakt mij niet uit tegen welke boom ik mijn fiets gooi.

Later vertelden ze dat ze Nieuw Zeeland eigenlijk zat zijn (na 2 maanden) maar dat ze nog 2,5 maand moeten wachten op hun terugvlucht naar huis en dat ze geen geld hebben om hun ticket te vervroegen. Dat is ook wel een beetje de algemene sfeer hier. Mensen zitten hier om de een of andere reden vast en daarmee met z'n allen in het zelfde schuitje. Wij fietsen hier morgen weer weg en hebben ons eigen schuitje.

De camping wordt gerund door een oud stel wat slecht ter beeen is. Ze wonen zelf in een camper met een soort bijgebouwtje er aan (van zeil enzo, geen echt 'gebouw'). De wasmachine staat buiten en wast alleen koud en Devin brak de deur van de zandbak toen hij er in wilde.
Jammer, over 5 jaar is deze plek er waarschijnlijk niet meer in deze vorm.

Ik twijfel nog waar we morgen heen gaan. De eerstvolgende stad Amberley is hier maar 10 km vandaan. Daarna is het doorfietsen naar Kaiapoi, dat is volgens mij al een voorstad van Christchurch maar wel 54 km fietsen. Minder dan ik vooraf bedacht had per dag te fietsen maar meer dan ik aankan met bergen.
We zien wel. Het gaat vanaf zondag regenen en dan wil ik in Christchurch zitten. Even een beetje doortrappen dus.

X

joehoe!

We leven nog hoor. Wel heel erg koud gehad vannacht. Nu even ontdooien in de ochtendzon en dan langzaam de troep weer inpakken (even gebruik maken van het feit dat we hier niet om 10 uur hoeven uit te checken. X