Vandaag eindelijk begonnen aan dat wat we hier eigenlijk al die dagen kwamen doen: de regen uitzitten. Het wordt dus maar een korte update want we vervelen ons een beetje. Vanochtend onze gingerbread cookiemen gebakken. Het was allemaal een beetje improviseren. De pan werd beslagkom, de bus bakoliespray werd deegroller en de licht met bloem bestrooide ondergrond werd een vel bakpapier. Eigenlijk ging het zo ook wel prima. Devin snapte eerst niet wat de bedoeling was met die rare bruine klei, maar hij werd al snel chef-smartie. Dat een van de koekmannetjes een cycloop is geworden is dus geheel aan Devin te danken. Volgens mij vond hij de smaak van die dingen uiteindelijk nogal tegen vallen. Ze zijn nog steeds niet allemaal op. Gisteren heb ik met Devin besproken dat hij, als hij goed op de wc plast en geen luier meer om hoeft zo veel treintjes mag uitzoeken als hij wil. 's avonds ging hij zomaar zonder te piepen over au of eng op de wc. Er gebeurde nog niks, maar ik was al blij dat het een keer zonder gedoe en gekrijs kon. Devin dacht waarschijnlijk dat hij door op de wc te gaan zitten snel zo veel treintjes als hij zou willen kon verdienen. Zo werkt het natuurlijk niet. Jammer jongen. Vandaag toen we bij een winkel waren waar ze ook treintjes verkopen 3 treintjes gekocht die Devin graag wil hebben. Dat hij ze pas krijgt als hij op de wc plast vindt hij uitermate oneerlijk. De rest van de middag hebben we iedere minuut het zelfde gesprek: "mama mag ik Bash/Dash/Edward?" -plas maar even op de wc, dan krijg je hem "Neeeee mama, ik niet wc, dat doet au." -waar doet het dan au? "Aan de wc!" -ja maar waar aan je lijf? "WC!!" Ik vraag mij af hoe lang dit nog moet duren. Ik zou het wel heel fijn vinden als ik geen grote pakken luiers meer mee hoef te nemen in een karretje waarin toch al geen plaats is voor wat dan ook. In the middle of nowhere verkopen ze niet overal zulke grote luiers, dus het is niet alleen een puzzel qua ruimte, maar ook het uitrekenen hoeveel we er nodig hebben om de volgende "stad" met echte supermarkt te halen is nogal een puzzel. Naast een aantal kerstkadootjes die op de post gaan ook nog wat voor Devin gekocht waar ik al een tijdje over twijfelde. Een wetsuit shorty. Ze verkopen ze hier vrij goedkoop in kindermaten. Als ik buiten train gaat Devin wel eens mee in een bootje, als hij dan zelf ook een stukje wil zwemmen is het nogal een omkleed-gedoe. Kerstkadootjes tot kerst bewaren lukt mij niet zo goed. Devin heeft hem vandaag gelijk aan gehad. Hij wilde zwemmen, maar het was 12 graden. Het zwembad is wel verwarmd maar boven water is het dus gewoon koud. Ook rennen we hier in zwemkleding 500 meter van het huisje naar het zwembad, niet zo lekker voor een peuter in zwembroek als het 12 graden is. In shorty is het iets minder koud. Eigenlijk heb ik er eentje gekocht die iets duurder was dan ik van plan was want ook hier is maat 4 (jaar) van echt neopreen vrij zeldzaam. Het was in hele kleine maten vooral badpakkenstof. Daar blijft natuurlijk niemand warm van. Het is alleen handig tegen verbranding. Devin vindt zichzelf nu wel heel stoer want hij heeft net zo'n zwempak als mama (al ligt die van mij in mijn kast in Rotterdam). Ik heb nu nog steeds niks voor Devin om echt met kerst aan Devin te geven. Het is lastig (onmogelijk?) om met iets wat hij mooi vindt bij de kassa te staan zonder dat hij het doorheeft. Of hij iets van kerst snapt en het dus erg zou vinden als de kerstman niks voor hem zou hebben gebracht weet ik niet. De "echte" kerstman die hier in het winkelcentrum zit vindt hij niet interessant. Maar in Auckland herkende hij wel een afbeelding van de kerstman op een gebouw. "kijk mama, de kerstman! En een geit [rendier] dat is gek!" Het is dus een beetje moeilijk pijlen wat hij er van snapt. Hopelijk kunnen we snel weer fietsen zodat de opvoedkundige toestanden een beetje naar de achtergrond verdwijnen. X