Eerst zijn we nog een keer door de vlindertuin in Thames (dat spreken ze hier uit als Tim's) geweest en toen was het echt tijd om te gaan. Ondertussen had ik al ruim 100 keer mijn hoofd gestoten aan de deurpost van de caravan (iets met een ezel en een steen) dus ik was er ook wel een beetje klaar mee. Devn wilde wel in de caravan blijven wonen, hoewel hij volhield dat het een vrachtwagen was. Als we thuis zijn zal ik bassie en adriaan eens voor hem opzoeken.

Opotiki bleek 227 km rijden, meer dan ik had verwacht. Al rijdend soms door de bergen en soms langs zee hele stukken geen radio of telefoon ontvangst. Behoorlijk irritant vind ik. In een stukje waar we net weer wel radio hadden hoorde ik dat de olie van de stranden is opgeruimd en dat de stranden morgen weer open gaan. Fijn! Misschien morgen onderweg nog even naar het strand. Ik heb al weer zwemontwenningsverschijnselen. Het campingzwembad is piepklein en er zit geen water in, dus dat gaat t zeker niet woorden. Morgen Rotorua, daarna mogelijk via Thames terug naar Auckland voor de fiets.
Ik kreeg een mailtje van de campingeigenaar in Thames dat ik daar een jas of vest zou hebben laten liggen. Ik zou niet weten welke jas of vest dat zou moeten zijn, maar als we echt iets hebben laten liggen dan moet het natuurlijk worden opgehaald.
Ik begin wel heel erg zin te krijgen om te fietsen. Hoewel er soms maar weinig ruimte lijkt te zijn om te fietsen. Binnenbochten naar links waar slechts 20cm tussen auto en berg lijkt te zitten.......je zal er maar rijden met je fietsje terwijl er een vrachtwagen aankomt......... Nog maar even niet te veel over nadenken. Hopelijk blijkt het meer dan 20cm te zijn als we daar eenmaal fietsen.
Gisteren heb ik wel al vast een knalgeel fietshesje gekocht. Dan zien ze ons ten minste.

X