Marije-Devin.reismee.nl

zondag in Rotorua

Zoals ik gisteren al zei hebben we de afgelopen dagen te veel stil gezeten en te weinig bewogen. Daardoor word ik vooral echt ontzettend vervelend. Doordat we de spullen toch pas de 18e (is dat woensdag?) Vanaf Auckland kunnen versturen heb ik vandaag een extra relaxdag (of juist beweegdag) in Rotorua ingelast. Het plan voor vandaag was dan ook: bewegen.
Ik had de fiets gisteren al opgebouwd dus we waren klaar om wat te gaan doen.

Devin besloot uit te slapen vanochtend en zo had ik tijd voor een uitgebreid chatgesprek met mijn lief. Ik zal blij zijn als dit soort geklets niet meer via een chat-app hoeft --nog ruim een week. Vooralsnog ben ik wel erg blij met het bestaan van chat-apps. De telefoonverbinding (of het telefoonbereik eigenlijk, met de mobiel) is hier vaak echt heel erg slecht.

Toen we eindelijk op de fiets zaten ging de reis eerst naar de supermarkt voor het nodige picknickspul. Thuis ga ik echt niet vaker dan 1 keer per week naar de supermarkt. Hier iedere dag. Ik kan hier echt onmogelijk voor een hele week bedenken wat er gegeten moet worden aangezien ik niet eens weet waar we de hele week zullen verblijven. Toen we net bij de supermarkt waren begon het te regenen. Fijn. Ik zag mijn hele plan van vandaag wat meer bewegen totaal in het water vallen.
Gelukkig miezerde het nog maar toen we de supermarkt uit kwamen. De pikmik hebben we maar in ons huisje gehouden. Daar was het ten minste droog.

's middags zijn we toch maar op de fiets gestapt richting bos, of weet ik veel waar. We kwamen eerst langs de 'vulkanische speeltuin' (is alleen qua naam vulkanisch, verder niks vulkanisch aan die speeltuin) waar Devin uiteraard uitgebreid wilde spelen. Vooruit dan maar. Het bos zoeken kan later ook nog wel.
Bij de speeltuin was een soort zondagsmarkt met de zelfde soort rommel als wat er op de markt op de binnenrotte wordt verkocht op zondag: rommel waar eigenlijk niemand op zit te wachten of wat in ieder geval niemand heel erg hard nodig heeft maar wat toch wel leuk is om even een rondje langs te lopen: gekleurde windmolentjes, indiaase jurken, handopleggingen, tasjes, dat soort spul.
Niks gekocht.

Daarna alsnog door naar een geothermaal park, een echt wandel-bos kunnen we hier niet vinden. 'goed op het pad blijven he, anders is het gevaarlijk' vertelde ik Dev, terwijl ik zelf midden door een plas (gelukkig koude) modder banjerde.
Kak! (nee modder)
We hebben nog wel wat rondgelopen maar Dev was moe en ik wilde mijn schoenen in de was doen, dus van heel veel wandelen is het vandaag niet gekomen.

Zwemmen in Lake Rotorua zat er ook niet in vandaag. Het waait te hard om Devin in een opblaasbootje te zetten. Niks aan te doen. We kunnen niet alles hebben.

Terug bij het huisje mijn schoenen in de wasmachine gegooid. Ik had geen idee of ze daar tegen zouden kunnen of dat ze er schoon van zouden worden. Mocht het echt niet beter worden dan gaan we morgen toch naar Auckland waar ik nog een paar schoenen heb, en anders zijn er hier altijd wel winkels die schoenen verkopen
Schoenen in de was en ondertussen de fiets maar weer uit elkaar gehaald en in de auto gepropt.
Waarom buurmannen het bijzonder interessant vinden om mij een fiets in een auto te zien stoppen blijft voor mij een groot raadsel. Ook hier weer een buurman die het ontzettend boeiend vond.

Nu er niet heel veel gefietst of gewandeld is zijn we 's avonds nog maar even naar het campingzwembad gegaan. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we stil gaan zitten. Ik heb het hele huisje ondersteboven gekeerd op zoek naar mijn zwembril maar kon hem nergens vinden. Uiteindelijk maar besloten om zonder bril te gaan. Dan maar rode ogen. Het was 7 uur en het zwembad ging om 8 uur dicht. Bij het zwembad aangekomen lag mijn bril al (of nog) op de badrand. Blijkbaar had ik hem daar gisteren laten liggen en hij lag er gewoon nog steeds! Fijn!

Mijn schoenen zijn best ok uit de was gekomen. Ze zijn niet helemaal schoon maar in ieder geval schoner dan ze waren na de modderpoel. Totdat ze droog zijn (wat wel een paar dagen zal duren) loop ik alsnog op mijn slippers rond.

Morgen gaan we naar Auckland. Eigenlijk heb ik geen zin meer om op die camping te verblijven waar mijn spullen liggen opgeslagen. De mensen (zowel de bezoekers als de medewerkers) zijn er onvriendelijk en irritant en de huisjes zijn vrij klein wat mij niet echt de mogelijkheid biedt om rustig een scheiding te maken tussen wat nog verder mee moet op reis, wat teruggestuurd kan worden en wat weggegooid moet worden. Ik vind het eigenlijk wel heel asociaal om alleen mijn spullen op te halen die 1,5 maand bij die andere camping opgeslagen hebben gelegen en daar verder niet te verblijven maar ik denk dat ik dat toch ga doen. Vanavond maar eens kijken of ik ergens iets met wat meer ruimte kan boeken in de buurt van Auckland.

Reacties

Reacties

sanne

Kranten in je schoenen!
Anders drogen ze nooit.
Het liefste ook nog onder de verwarming.

Suzan

Misschien is de zon een beter idee dan een verwarming in een land waar het nu zomer is. Maar lief dat vriend(inn)en met je mee denken.
Liefs en knuffels, ook voor Devin

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!