Gisteren toen ik in Napier heel even niet oplette en daarna weer om mij heen keek was het opeens wel heel erg stil. Geen Dev. Zou hij verstoppertje aan het spelen zijn onder het bed, in de kast of achter het gordijn?
Nee. Hij was gewoon weg.
In paniek naar buiten.....links geen Dev, rechts geen Dev. Na wat rondrennen over de camping vond ik hem in de speeltuin. Achteraf herinner ik mij ook wel dat hij iets gezegd heeft over speeltuin. Ik was er niet helemaal bij met mijn hoofd geloof ik.

Toen ik de was in de machine ging doen sprak ik met Devin af dat hij in de speeltuin bleef en ik ondertussen op zoek ging naar een wasmachine. 'Ja, veel plezier' zei Devin.
'Jij ook veel plezier Dev'.
Het duurde even voordat ik een wasmachine had gevonden die niet bezet was. Toen ik die gevonden had bedacht ik mij dat de broek die ik aan had eigenlijk ook in de wasmachine moest. Daarom eerst teruggelopen naar ons huisje om een andere broek aan te doen en daarna terug naar de wasmachine.
Hm, die sokken die Dev vanochtend in de auto uit deed kunnen er eigenlijk ook wel bij. Terug naar de auto en weer naar de was. Zo was ik wel even bezig met heen en weer lopen.
Toen de was eenmaal draaide ben ik maar weer eens naar de speeltuin gegaan. Geen Dev.....ook op de glijbaan, het springkussen en het klimrek, geen Dev. In ons huisje wederom geen Dev.
Kak.
Wat rondjes gelopen, steeds wijder om de speeltuin en Devin's naam geroepen maar geen enkele reactie. Wat nu? De receptie?
Daar gevraagd of er een klein blond jongetje was gevonden. Nee, dat was er niet. De receptionist was ook verder niet erg behulpzaam. Als er iemand in paniek binnen komt rennen en vertelt dat ze haar kind kwijt is ga je toch op zijn minst helpen zoeken?
Terug naar het huisje. Misschien was hij daar? Neehoor nog steeds heel erg stil om mij heen.
In gedachte zag ik hem al ergens helemaal alleen verdwaald om zijn mama piepen. Ik was al bijna zo ver dat ik de politie wilde bellen en hem als vermist wilde opgeven en ik had een paar kids die met stepjes rond het park reden zo ver gekregen dat ze mij hielpen zoeken naar een jongetje met blonde krullen en een thomas de trein shirt.
Naast de speeltuin was een soort gamehal achtige toestand, net zoiets als waar Devin in zijn pyjama naartoe vertrokken was in Greymouth. En daar zat Dev vrolijk een spelletje wat veel weg had van Duckhunt te spelen.

G-V-D!!!!

Heb ik mij daar zo ontzettend druk over gemaakt dat ik bijna de politie wilde bellen! Dev begreep niks van de paniek maar hij vond het geloof ik wel leuk dat we daarna samen uitgebreid een treinbaan hebben gemaakt.

Ik geloof dat ik ook nu pas begrijp dat mijn ouders in de stress zaten als ik weer eens weg was, veel later thuis kwam dan de afspraak was of 's nachts uit het raam van een vakantiehuisje klom (laat Dev dit niet lezen, ik breng hem nog op ideeën).
Oeps.

Vanochtend regende het inderdaad niet in Napier. Sterker nog, de zon scheen! Dev sliep uit na zijn avontuur van gisteravond dus ik kon rustig een beetje aanrommelen en het vakantiegevoel terugvinden. Dat was de afgelopen dagen een beetje zoek door de lange dagen in de auto.
Na het vakantiegevoel te hebben teruggevonden was het ook hier om 10 uur toch echt tijd om te vertrekken. Vandaag stond er slechts een kort ritje naar Rotorua op het programma. Volgens de routeplanner van mijn telefoon zouden we het in 2 uur en 20 minuten moeten kunnen rijden. Mijn telefoon is er nog steeds niet aan gewend dat ik hier niet met 120 kan doorscheuren, dus het werd alsnog 3 uur en 20 minuten (incl pikmik).

Ergens in de auto heb ik maar weer eens een blikje 'V' open getrokken. (Ik ben lichtelijk caffeïne-verslaafd geloof ik). 'V' komt in verschillende smaken, of eigenlijk kleuren. De blikjes zijn groen, blauw of zwart. Welke kleur welke smaak moet voorstellen staat nergens vermeld. Sanne had het over appel in een comment. Blauw en groen hebben inderdaad ver weg wel iets wat fruit zou kunnen voorstellen. Of blauw nu de appel is of groen is mij nog niet duidelijk. Eigenlijk vind ik de smaak van de blauwe 'V' meer weg hebben van appel dan de groene, maar dat lijkt mij niet logisch. Appels zijn niet blauw.

Hoe dan ook, vandaag had ik zwarte 'V'. Zwart smaakt naar koffie. Wie ooit het concept 'ice-coffee' heeft weten te marketten verdient wat mij betreft echt de nobel prijs voor de marketing. (ja, ja i know)
Koude koffie is namelijk nog smeriger dan warm bier. Warm bier doet nog denken aan festivals, camping, studentenhuis, kraakfeestjes en dat soort dingen. Koude koffie doet denken aan kantoor, stress, zo-druk-dat-je-zelfs-je-koffie-niet-kan-opdrinken, en boven alles HET IS ECHT ONGELOOFLIJK SMERIG!!
Mochten jullie het nog niet geraden hebben dan kan ik jullie bij deze laten weten: De zwarte V was dus echt niet te drinken. Het was wel heel onhandig dat ik nu ruim 100km op de snelweg met een open halve liter smerigheid zat. Snelweg is hier geen rechte snelweg zoals in Nederland maar een bochten en bergen snelweg zonder al te veel plek om te stoppen en de inhoud van dat smerige blik in de berm te lozen. Het is dus een beetje een gedoe om met zo'n open blik te zitten. Gelukkig kwam er na 100 km eindelijk een plek om te stoppen en de viezigheid in de berm te gieten. Onderweg heb ik heel vaak overwogen om gewoon het raampje naar beneden te draaien en het blik ondersteboven uit het raampje te houden, maar om nu zwart-bruine smurrie over de zijkant van mijn witte Nissan Sunny te gieten leek mij ook niet echt mijn meest briljante actie ooit.

Ook zonder energiedrank zijn we levend en wel in Rotorua aangekomen. Misschien is het niet eens zo'n gek idee om eens een beetje af te kicken van die enorme hoeveelheden caffeïne. Toen we Rotorua binnenreden wist ik gelijk weer waarom ik vorige keer eigenlijk wel blij was dat we maar 1 dag hadden om in Rotorua te blijven. Het stinkt hier echt ontzettend naar zwavel! Kak (vrij letterlijk dit keer)!

Ik wist eigenlijk niet zeker of ik nu de zelfde camping had geboekt als vorige keer. Blijkbaar niet. Jammer aan de ene kant want we zitten nu niet pal aan het meer. Wel fijn aan de andere kant, want het stinkt hier op de camping niet.

Van al dat autorijden van de afgelopen dagen word ik echt een beetje vervelend. Ik kan niet zo goed stilzitten en kijk er dan ook enorm naar uit om in Lake Rotorua te gaan zwemmen. Vorige keer dat we hier waren dreef het bootje nog in de zeecontainer op de oceaan dus heb ik alleen een klein stukje gezwommen terwijl Devin op het strand speelde. Nu we het bootje hebben wil ik zeker weten nog verder zwemmen.

Helaas waaide het vandaag vrij hard in Rotorua (met af en toe wat regen) waardoor het niet echt lekker weer was om Devin in een bootje te zetten. In de tussentijd heb ik mijn fiets maar weer even in elkaar gezet. We blijven morgen een dagje in Rotorua dus dat lijkt mij een prima kans om naar het meer te fietsen, daar te zwemmen en nog wat rond te fietsen.

Ik overweeg om het kinderzitje van de fiets hier te laten als ik de fiets terugstuur naar huis. Fietsen kunnen hier vrij makkelijk gehuurd worden, maar kinderzitjes hebben ze echt nergens. Als ik het zitje hier hou kan ik altijd nog dagjes gaan fietsen op een huurfiets met Dev achterop.

X