Groetjes vanaf de Interislander ferry naar het noordereiland!

Ik zit hier met een zeeziektepil waar ik behoorlijk fuzzy van word achter de kiezen te schrijven. Lees alles dus een beetje met dubbele tong vandaag en je krijgt ongeveer een indruk van hoe dit zou moeten klinken.

Vanochtend werd ik wakker van een bulderend geluid. Het klonk een beetje als de zee maar dan harder. Ik had geen idee wat het zou kunnen zijn. Na een tijdje drong het tot mij door: het stortregende. Geen ontbijt op het strand vandaag dus. Jammer.

Dan maar rustig inpakken en ontbijten in ons huisje.
Devin wilde graag melk. In de algemene campingkeuken zaten echt enorme vliegen. Net zo groot als 10 dikke nederlandse bromvliegen op elkaar geplakt. Wat dit voor een vreemde mutanten waren weet ik niet. Eigenlijk vond ik het behoorlijk angstaanjagend zo op de vroege morgen.Volgens mij beten of steken ze niet maar ze waren gewoon groot. Snel weg nadat ik de melk voor Devin had gepak. Brr enge mutant-vliegen.

Nadat ik gedoucht was was Devin opeens weg. Voor het douchen had hij al aangegeven dat hij naar de games ruimte wil (ruimte met spelcomputers met een stuurtje en een pool-tafel). Even daar gekeken en ja hoor, daar zat Dev in zijn pyjama en op zijn blote voeten.

Het is wel grappig om te zien hoe veel mensen zichzelf helemaal in plastic hullen als ze alleen even een klein stukje over de camping moeten lopen. Als je de hele dag naar buiten moet dan snap ik het. Anders is het wat mij betreft een beetje overdreven. Wel grappig dat Devin er gewoon in zijn pyjama en op zijn bote voeten tussendoor loopt.

Om 10 uur zaten we met de ruitenwissers hard aan weer in de auto voor weer nog een dag op de weg. Net als gisteren was het na een uur totaal opgeklaard en was ik op zoek naar mijn zonnebril omdat ik heel raar met mijn ogen zat te knijpen achter het stuur.

Al snel waren de bergen echt voorbij en reden we door Blenheim. Heel raar om hier nu met de auto te rijden terwijl ik hier een maand geleden fietste. Ik heb er nog even aan gedacht om langs te gaan bij Shane die ons vorige maand over de berg heen hielp en zei dat we op de terugweg toch vooral moesten komen camperen bij hem en zijn motorhome. Na wat boodschappen en wat eten waren we eigenlijk al wel redelijk aan de late kant, dus ik heb een bezoekje aan Shane maar laten zitten en ben gelijk doorgereden naar Picton. Ik kan mij van de heenweg helemaal niet herinneren dat Picton-Blenheim gelijk een bergweg was. Straks even terug zoeken wat ik daar over geschreven heb. Het is echt nog wel een heel mooi stukje.

Een half uur voor de uiterlijke inchecktijd stonden we dan toch in de rij voor de vehicle checkin van de ferry naar Wellington. Het schoot niet op en ik zat mij behoorlijk op te vreten. Opeens begon de rij te rijden en konden we zo doorrijden naar weer een andere rij waar we nog bijna een uur in hebben staan wachten totdat we de boot op konden rijden.

In de rij heb ik maar een pil tegen zeeziekte naar binnen gewerkt. Ze moeten minimaal een uur van te voren worden geslikt, dus hoewel ik liever niet rij met zo'n ding op heb ik echt geen andere keuze.

Terwijl we in de rij stonden te wachten kwam er een biosecurity agent langs. Blijkbaar zijn ze hier niet totaal overstressed over dingen die van buiten Nieuw-Zeeland in komen, maar ook van het zuider eiland naar het noordereiland is een potentieel risico in het ogen van de biosecurity agent. Hij wilde weten of ik ook materiaal bij mij had wat in contact was geweest met buitenwater. Ik besloot om maar gewoon eerljk te zijn en hem te vertellen dat ik een opblaasbaar bootje bij mij had. Hierop moest ik de kofferbak open maken om het bootje te laten zien. Het bootje was nog nattig en zat vol met zand. Dat zag de biosecurity officer natuurlijk ook. Hierop kreeg ik een mini-zakje shampoo waar ik het bootje dan 1 minuut lang mee zou moeten schoonmaken zodra we bij onze volgende accommodatie zijn. Het moet dan wel op het gras worden schoongemaakt en mag niet in de put terecht komen. Of ik het ook in de douche mocht schoonmaken was blijkbaar een moeilijke vraag maar nadat de biosecurity officer er evn over had nagedacht dacht hij dat het wel mocht.

Ik vraag mij af hoe veel mensen daadwerkelijk hun hele boot schoon krijgen met zo'n minizakje en hoe veel van wat er dan ook van af zou kunnen komen wordt uitgefilterd door gras en niet in het buitenwater van het noorder eiland terecht komt.

Inmiddels ben ik al weer druk aan het communiceren met het bedrijf wat onze spullen terug naar Nederland gaat verschepen. Ze hebben daar echt geen verstand van verkoop of communicatie. Toen ik mijn spullen hierheen verstuurde was het echt ontzettend lastig om uit ze te krijgen wat ik van wie moest hebben qua stempels en dokumenten. En op welke dag ik waar moest zijn met welke dokument om op welke manier mijn spullen te pakken te krijgen.
Nu is het andersom weer ontzettend lastig om duidelijk te krijgen op welke dag ik mijn spullen kan wegbrengen, welke dokumenten ik nodig heb en vooral hoe ik aan dozen kom.

Toen ik mijn spul verstuurde vanaf Nederland had het bedrijf waar ik mijn spullen heen bracht in ieder geval dozen waar ik mijn zooi in kon doen. Ze keken mij wel heel raar aan toen ik daar ter plekke mijn fiets en mijn karretje uit elkaar ging halen en in die dozen deed, maar het kon in ieder geval. Hier hebben ze geen dozen. Ik moet voor mijn eigen verpakking zorgen.
Het plan de campagne is om naar een fietsenwinkel te gaan, daar 3 fietsendozen op te halen om zo 6 wanden voor 1 grote doos te hebben. Rol ducktape en ik maak er 1 grote doos van waar niet alleen mijn fiets maar alle rommel die ik wil versturen in past. Ik heb namelijk geen idee waar ik hier een grote doos vandaan zou moeten halen voor de rest van mijn spullen.

Ook willen ze mijn spullen pas de 18e hebben terwijl ik ze eigenlijk de 16e of de 17e al zou willen wegbrengen zodat ik daarna weer naar Christchurch kan rijden. Het betekent wel dat we ergens de komende dagen een dag rust (of juist beweging!!) kunnen nemen. Daar zijn we allebei echt ontzettend aan toe.

Inmiddels is mijn hoofd wel weer wat minder fuzzy. Hopelijk kan ik straks weer min of meer normaal rijden naar de camping in Wellington. ...nog een uur. ik denk dat ik het maar probeer uit te houden zonder nog zo'n pil

X