Vanochtend vertrokken uit Te Anau. Omdat Wanaka niet direct aangegeven werd en ik te lui was om te bedenken wat ik allemaal moest aanhouden heb ik de navigator van mijn telefoon maar aangezet. Mijn telefoon stuurde ons via een of andere B weg waar verder echt helemaal geen verkeer reed. Het was zo rustig dat ik uitgebreid mijn broek naar beneden kon trekken langs de kant van de weg om te gaan zitten piesen. Het was ook zo rustig dat er nergens een wc was. Als ik in mijn blote kont over de weg had willen huppelen had dat ook gekund, er reed echt helemaal niemand anders. Het regende toen we uit Te Anau vertrokken, dus ik was eigenlijk wel blij met een dagje in de auto. Er is toch weinig te beleven op een camping als het regent. Omdat pikmikken in de regen ook niet echt leuk is hebben we de pikmik maar uitgesteld tot half 1. Toen waren we ergens waar het eindelijk droog was. Ik werd weer opgegeten door de zandvliegen. Dev lusten ze niet geloof ik. Toch eens uitzoeken hoe dat komt. Als het de liter melk per dag is die hij drinkt dan pas ik toch maar en ga ik verder op zoek naar Deet. Deet heb ik dus nog niet gevonden, en mijn natuurlijke anti-zandvliegen olie "goodbye sandflie" werkt nog steeds niet. Na de pikmiklunch maar weer doorgereden. Na nog 2 uur rijden ging er een oranje lampje branden op het dashboard. Wat is dat nou? Ooooh kak! Auto's rijden niet op lucht hè? Die hebben benzine nodig! Als de 0 op de meter echt leeg betekent hebben we nog ongeveer 3 liter en nog 58 km door de bergen te rijden. Er zat daar niks behalve berg en meer, geen huis, dorp, boerderij of wat dan ook, en mijn telefoon had geen bereik. Ik ben heel voorzichtig 90 gaan rijden, tot frustratie van de auto's achter mij en zag mijzelf in gedachte al een blogupdate schrijven waarin ik moest toegeven dat ik was vergeten te tanken (echt mijn domste actie in tijden), en toen moest lopen of fietsen door de bergen naar het tankstation. Ik zag mijzelf al mijn fiets in elkaar zetten langs de snelweg. Op de borden kwam rampen-dorp Omarama weer voorbij (daar ging op de heenweg mijn fiets kapot en moesten we liften om een huurbus op te halen om de fiets naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker te brengen.) Gelukkig kwam daar toch Cromwell in zicht. De auto begon te hakkelen en had echt geen benzine meer, maar we konden nog net hakkelend het tankstation binnen rijden. Door de bergen was ik vandaag wel echt heel blij met het feit dat we in een auto rondrijden en niet aan het fietsen zijn. Op de een of andere manier is het mij ontgaan dat auto's benzine nodig hebben. Na Cromwell waren we al snel bij Wanaka. Wanaka ligt al weer aan een prachtig meer Lake Wanaka. Helaas kon er niet gelijk gezwommen worden. Eerst moesten we inchecken, de noodzakelijke spullen uit de auto halen en in ons huisje gooien. Boodschappen doen, het dorp verkennen, Deet zoeken (niet gevonden), lenzenvloeistof zoeken (wel gevonden) en ruzie maken omdat Dev niet meer wilde lopen toen ik met mijn handen vol boodschappen stond. Toen we eenmaal weer bij het huisje waren moest de was nog in de wasmachine en de droger en was het eigenlijk ook wel tijd om te eten. Daarna was het eigenlijk al half 8. Het begon te miezeren maar ik wilde toch echt nog wel heel graag een stukje zwemmen. Even de sleutel van het huisje pakken en,....... Waar is de sleutel eigenlijk? Ik heb het hele huisje binnenstebuiten gekeerd maar de sleutel heb ik niet gevonden. Hij moet wel ergens zijn. Toen we terug kwamen uit het dorp had ik hem nog. Inmiddels heb ik de hoop dat ik vandaag nog ga zwemmen opgegeven en zitten we in de speeltuin. Waar die sleutel is gebleven?? Geen idee. Hij komt wel weer boven water,.....of niet. Het is wel heel leuk en bijzonder om Devin vrolijk Engels te horen praten tegen zijn Nieuw Zeelandse speelvriendjes van vandaag. X