Zoals ik gisteren al schreef had ik echt geen zin om gisteravond mijn fiets nog op te halen bij de iSite. De fiets stond op slot, de Nieuw Zeelanders blijven over het algemeen heel netjes met hun handen van andermans spullen af, dus het leek mij vrij veilig om de fiets daar een nachtje te laten staan. Nadat we de hele inhoud van de cabin in de auto hadden gepropt ging de reis dus eerst naar de iSite. Daar aangekomen zag ik inderdaad mijn fiets staan. Er was geen parkeerplaats vrij vlak bij de fiets, dus ik moest even een stukje terug rijden om de auto kwijt te kunnen. Toen we opnieuw bij de fiets aankwamen stond er een buschauffeur mijn paarse regenbroek uit mijn fietstas te trekken. "Anders laat je dat er gewoon even lekker in zitten." .....de buschauffeur ging door met het inspecteren van mijn regenbroek. "hé gast, blijf eens van mijn spullen af" "oh maar ik wilde alleen kijken waar de eigenaar van deze fiets is. Die fiets heeft hier de hele nacht gestaan!" "En dus verwacht je dat de eigenaar zich in een fietstas heeft verstopt?" "Nee, ik zocht aanwijzingen naar wie de eigenaar zou kunnen zijn" "Nou, de eigenaar is hier dus je kan die broek weer terug stoppen waar je hem gevonden hebt" Blijkbaar had hij niet helemaal door dat hij nog steeds met mijn paarse regenbroek in zijn handen stond. Een beetje ongemakkelijk propte hij mijn broek terug in mijn fietstas terwijl ik mijn fiets van het slot haalde en richting auto begon te lopen. "en mag ik ook weten waarom die fiets hier de hele nacht stond?" "omdat ik gisteravond geen zin had om hem op te halen" De buschauffeur keek alsof mijn antwoord totaal niet bevredigend was. Jammer voor hem, dan had hij de vraag anders moeten stellen. Het is hier blijkbaar heel raar om je fiets ergens te laten staan 's nachts. Eigenlijk was ik wel blij dat de auto niet pal naast de fiets geparkeerd stond. Nu kon ik ten minste rustig mijn fiets uit elkaar halen zonder dat er iemand op mijn vingers stond te kijken of aan mijn regenbroek zat te plukken. Devin had gisteren te veel stil gezeten in de auto. Daardoor sliep hij pas om half 11. Toen mijn wekker om 7 uur ging begon Dev gelijk te krijsen dat het lichtje uit moest en hij nog wilde lapen. Mama kan veel, maar dit lichtje (de zon) kan mama echt niet uit doen. Gelukkig sliep hij in de auto nog een uurtje en was hij daarna een stuk gezelliger. De reis ging vandaag naar Te Anau. Te Anau is echt prachtig en het ruikt hier naar kerstboom (dennebomen). Er is hier een fantastisch meer, waar uiteraard in gezwommen moest worden. Het meer ziet er uit alsof het zo koud als Lake Tekapo is, maar niets was minder waar. Met een graad of 16 was het verrassend warm en gewoon echt heel erg lekker. Heel Nieuw Zeeland tussen de 5 en 95 jaar lijkt een wetsuit of in ieder geval een shorty te bezitten, maar dit was ook in badpak gewoon echt heel erg lekker. Devin ging in het bootje en we gingen naar de overkant. Helaas vond Devin het eng zodra er golven ontstonden door boten of jetski's. Doordat ik een knalgeel bootje en een peuter met een knaloranje reddingsvest bij mij had was ik totaal niet bang om niet gezien te worden door boten of jetski's. Ik had dus geen krijsende peuter aka misthoorn nodig. Helaas vond Dev dat wel nodig. Ik heb het dus maar bij 1 keer oversteken gehouden. Zwemmen was een beetje raar en onwennig....hoe moest dit ook al weer? Wat deden we ook al weer? Slepen zonder te slepen! Het ging wel goed volgens mij, we kwamen vooruit in ieder geval. Ik bedenk mij nu: insteken, uitstrekken, water pakken, doorhalen, uitstrekken en dan pas slepen zonder te slepen. Belachelijk hoe veel je kan vergeten in 2 maanden. Morgen weer een kans, als het morgen niet stortregent gaan we morgen absoluut nog een keer. (ik bedenk mij nu ook dat het zondag is en ik de heren zwemmers nog van een schema moet voorzien. Ik zal zo eens wat uit mijn duim zuigen) Ook het dorp Te Anau moest natuurlijk onderzocht worden In de supermarkt vond ik een sim-kaart op de grond. Ik stopte hem in mijn zak en hoopte dat het het begin van een spannend avontuur zou zijn. Ik heb de simkaart net in mijn telefoon gestopt. Er staat geen enkel telefoonnummer op opgeslagen en ik kan er niet mee internetten. Of ik er mee kan bellen weet ik niet. Ik weet niet of het een prepaid kaart is of iemand's abonnement. Ik weet het nummer van het ding ook niet. Ik heb de vondeling-kaart maar weer omgewisseld voor mijn eigen kaart. Jammer. Niet zo spannend als ik had gehoopt. Eigenlijk bedroevend saai. Naast de standaard toeristenwinkels hebben ze hier ook een tweedehands boeken en cd winkel. De boeken hadden ongeveer het niveau van de boeketreeks of hele slechte detectives. Gelukkig hadden ze wel een paar cd's. De radio-ontvangst is hier tussen de bergen ronduit slecht en buiten de grotere steden is er maar een heel beperkt aantal zenders te ontvangen op de autoradio. We hebben 2 weken geleden in de Nissaln Primera serieus een half uur naar een gesprek over de argentijnse bruine mier en de nieuw zeelandse mier geluisterd. Serieus! Geen boem-piep-boem van de heren van ant-zen maar een half uur lang gezever over de mier. De vondst uit de 2e hands cd winkel is metallica - st. Anger, nirvana - unplugged in New York (had ik al maar kwijt), Metallica - Kill 'em all (had ik al maar flinke kras), johnny cash - greatest hits (ooooeeeh fijn! Had ik wel digitaal maar niet op cd) Verder hadden ze alleen maar echte troep en troep wat ik echt niet ken (en ik ken een heleboel troep) dus ik heb het hier maar bij gelaten. Helaas was de camping vrijwel vol. Daardoor zitten we nu in een belachelijk dure motelkamer van de camping. Het is hier zomervakantie en dat is goed te merken in campingbezetting. Wellicht is het dus toch handig om een heel klein beetje na te denken over waar we heen gaan zodat we toch een beetje van te voren kunnen boeken. Morgen wil ik heen en weer rijden naar Milford Sound. Ik zou heeeeeeel graag een stuk tussen de fjorden willen zwemmen. Bootje mee, badpak aan en zwemmen maar dus. In Milford schijnt verder niet zo veel te beleven te zijn, en ook qua accommodatie schijnt het behoorlijk bedroevend te zijn. Voor morgen heb ik dus maar een stuk goedkoper huisje op een andere camping hier in Te Anau geboekt. Hier wilden ze mij alleen nog een keer een hele dure motelkamer aansmeren (en dan ook nog eens niet de zelfde kamer zodat we onze spullen zouden kunnen laten liggen en niet voor 10 uur uitgecheckt hoeven zijn). X P.s: Ben, leuke reactie! Natuurlijk zit er meer achter het hoe en waarom van deze reis, maar dat hoeft inderdaad niet allemaal zo op internet. Leuk dat je ons hier gevonden hebt in ieder geval.