Vanochtend ging de wekker weer eens vroeg. Er moest opgeruimd en ingepakt worden.
Devin kreeg nog een zelfgebreide pinguin van Jenny en Ewan bracht ons met de auto naar de haven. De auto had een aanhanger dit keer, waar we de fiets zo in konden gooien. Geen gesjok over zandpaden meer voor ons!

Gelukkig was de zee een stuk kalmer dan op de heenweg, dus Devin viel dit keer zonder panisch gekrijs op mijn schoot in slaap. Ik heb ongeveer iedere 3 minuten op mijn telefoon gekeken of ik al bereik had (hoe zo verslaafd?) en een kwartiertje voor Bluff, jahoor! Bereik! Snel dataverbinding aan, email inladen, weg bereik,.... kak,... weer bereik, mail verder laden, weg bereik, 1 streepje bereik, weg bereik.

Natuurlijk duurde het tot ruim in de haven voordat ik mijn mail had ingeladen, jullie hebben mijn mailbox goed gevuld in mijn afwezigheid in de digitale wereld.In Bluff eerst naar de speeltuin om daar mijn voor geschreven blogupdates via de inbelverbinding te posten en toen op de fiets terug richting Invercargill. Devin snapte het niet en had verwacht dat we in Bluff zouden blijven, maar ik had de vorige keer in Bluff al geregeld dat we gelijk door zouden kunnen naar Invercargill.

Reismee bleek wat moeite te hebben met al die updates opeens. Ik hoop niet dat het door mij kwam, maar de server is de hele dag (mijn dag, jullie nacht) van slag geweest.

De rit naar Invercargill was uitermate relaxed. Waar die heuvel van de heenweg is gebleven weet ik niet. De weg leek nu inderdaad wel zo goed als vlak zoals het in cycling new zealand beschreven staat. Misschien dat ik toch eindelijk iets van conditie of uithoudingsvermogen heb gekregen door het gewandel in het bos. Of ik was gewoon dusdanig high van de reisziektepillen dat ik heel die berg niet heb gezien.

Onze pikmik hebben we vandaag maar kort gehouden. We werden opgegeten door zandvliegen. Het was de bedoeling dat wij zouden picknicken, niet dat wij de picknick zouden zijn. Daar dachten de zandvliegen duidelijk anders over. Voort maar weer!

Binnen no time reden we Invercargill weer in en waren we weer ingecheckt in het zelfde huisje op de zelfde camping als waar we voor ons avontuur naar Bluff en Stewart Island zaten. Als eerste ben ik maar eens een half uur onder de douche gaan staan (en dat is heeeeeel lang met een peuter die los en vrij over de camping rondloopt) en heb mijn haar behoorlijk gewassen. Daarna Devin ook wat schoons aan getrokken en alle kleding die we niet aan hadden in de was gegooid. Ik ben stromend warm water, een douche met waterdruk, een wasmachine en een toilet wat je kan doortrekken echt ontzettend gaan waarderen de afgelopen dagen. De tijdscapsule is weer in 2012 geland zeg maar.

Opeens ergens tijdens het douchen bedacht ik mij dat dit waarschijnlijk al onze laatste echte fietsdag was. Morgen gaan we met de bus naar Dunedin om een huurauto op te halen, daarna overweeg ik heel sterk om de fiets al vast op de boot te zetten terug naar Nederland en de rest van onze kleding op te halen in Auckland. Ik vermoed dat fietsen er niet echt meer van gaat komen en ik wil mijn kleren hebben.

Morgen in de bus maar eens een plan maken. Nu eerst oogjes dicht en snaveltje toe.

X