Hopelijk hebben jullie je oud en nieuw feestjes allemaal overleefd en zitten jullie zonder kater from hell met alle ledematen, ogen en andere lichaamsdelen nog op hun plaats weer fris en fruitig achter de computer (of liggen jullie met de smartphone in bed uit te kateren)

Hier was oud en nieuw erg rustig. Er was wat vuurwerk in het 'centrum' van het dorp (zeg maar op het dorpsplein). Daar zijn we even kijken. Devin had vanaf 10 uur al voorgeslapen. Na even wakker worden had hij wel zin om mee te gaan naar het vuurwerk.

Omdat mama weer eens niet opschoot zaten we om 12 uur nog op de fiets. Alle boten in de haven lieten om 12 uur tegelijk hun misthoorn horen. Mocht er iemand in de wijde omtrek nog aan het slapen zijn dan was iedereen nu in ieder geval weer goed wakker.

Het vuurwerk was best geinig. Niet heel spectaculair. Ik vond het wel bijzonder dat dat echt het enige vuurwerk was in de omgeving. Niemand liep met zijn eigen strijkers en rotjes te prutsen, want blijkbaar had niemand zijn eigen strijkers en rotjes. Wel was iedereen echt kacheltje lam. Hoe minder er ergens te beleven is, hoe meer de mensen zuipen. Je kan je dus voorstellen hoe interessant Bluff is. Na een half uurtje viel Devin weer in slaap en ben ik met een slapende Devin terug naar het motel gefietst waar ik hem slapend naar boven heb gedragen en slapend in bed heb gelegd. Toen ben ik zelf ook maar naar bed gegaan.
De bedden hier blijken maar 1.90m lang te zijn en dat is behoorlijk irritant. Je zou denken: 'dan heb je nog 8 cm over, dus wat klaag je nou', maar zo werkt het niet. Het kussen gaat er op deze manier namelijk steeds vandoor, want dat stomme ding eist voor meer dan de helft op het bed te kunnen liggen om te blijven liggen. Ik heb dus ongeveer 390 keer het kussen van achter het bed vandaan gevist vannacht en daardoor een beetje onrustig geslapen.

Om 7 uur was ik het kussenvissen wel weer zat en ben ik er maar gewoon uit gegaan. Eerst mijn telefoon aan de wifi verbonden en mijn mail maar eens ingeladen. Eigenlijk had ik gisteravond al gemerkt dat de modem het absoluut niet trekt als ik mijn telefoon meer laat doen dan alleen mail inladen, maar toch moest ik het nog een keer proberen.
'want misschien lukt het nu wel'...ofzo ik weet niet precies wat ik dacht. Uiteraard resulteerde het in een modem die dusdanig vast liep dat hij gereset moest worden. Gelukkig weet ik inmiddels waar hij staat dus ben ik maar naar beneden geslopen om de modem te resetten (en heb ik de laptop opgestart, want mijn telefoon en de wifi modem gaan hier echt geen vriendjes worden vrees ik)

Inmiddels was Devin ook wakker. We hebben lekker lui ontbeten en verder nog niet te veel gedaan.Morgen gaan we de boot naar Stewart Island op en om dat te vieren heb ik voor mijzelf een stel echte chemische pillen gekocht. Geen gemberextract natuurgedoe meer voor mij. Ik heb echte chemische pillen nodig. Helaas zijn mijn echte pillen geen vriendjes met mijn allergiepillen, dus vanaf gisteren een nacht geen allergiepillen totdat de reisziektepillen er in kunnen.

Toen ik onder de douche stond vanochtend voelde ik het gebrek aan allergiepillen al en had ik serieus de neiging om shampoo in mijn ogen te smeren,... wat dan ook als de jeuk maar ophoudt. Helaas heb ik alleen babyshampoo (in het kader van het lichtgewicht pakken 1 soort douchegel/shampoo voor Dev en mij samen) en prikt dat voor geen meter. Gelukkig valt het verder mee met de allergieverschijnselen. Zolang ik de drang om mijn ogen er uit te krabben kan onderdrukken gaat het goed. Zelfs de box tissues die ik uit voorzorg had gekocht is nog onaangeroerd.

Toen we tegen 12 uur eindelijk de deur uit wilden begon het te regenen. Ik vreesde dat het weer een dagje binnenhangen zou worden, maar gelukkig was het om half 1 weer droog en konden we alsnog een wandeling in de natuur gaan maken (om de hooikoorts te vieren ja, en omdat hier verder echt niks te doen is.)
We zijn eerst naar het lookout point gereden waar ook een parkeerplaats is, en vanaf daar hebben we een wandeltocht naar het echte zuidelijke puntje van het eiland gedaan over een smal zandpad door het bos. Ik had de fiets meegenomen voor het geval Devin op een gegeven moment zou weigeren te lopen want ik had geen idee hoe ver het zou zijn.
Aan het begin van het wandelpad stond een bord dat je er net mocht fietsen of brommeren. Ik werd dan ook door sommige wandelaars behoorlijk scheef aangekeken toen ze mij met de fiets zagen lopen. Ja sorry hoor dat ik geen buggy bij mij heb en absoluut geen zin heb om met een kind wat weigert te lopen te moeten zeulen. Ik fiets toch niet!

Ergens halverwege onze wandeltocht kwam er een kerel vanaf de andere kant. 'hey, you aren't Marije are you'
uhm yes i am.
Ik ken die hele vent niet, waar moet ik hem van kennen? Ken ik hem echt niet? Nee, ik ken hem echt niet. Hoe weet hij dan hoe ik heet? Mijn hoofd ratelde maar ik kon hem echt in geen enkele context plaatsen. Zo beroemd zijn we hier toch ook niet dat iedereen ons bij naam kent? Het is echt belachelijk met hoe veel opties mijn hoofd kan komen in die paar seconden die iemand tussen 2 zinnen laat, en hoe veel van die opties er ook gelijk weer verworpen worden.
Ik kwam er niet uit.

Gelukkig werd ik al snel geholpen. Hij bleek de eigenaar van een of ander hotel hier in het dorp wat geen plaats voor ons had. De moeder-peuter-fiets combo is hier toch wel zo vreemd dat we gelijk herkend worden.

Tijdens onze wandeling heeft Devin mij het verschil tussen een oerwoud en een jungle uitgelegd. In een oerwoud zitten krokodillen en in een jungle niet. Dan weten jullie dat ook.

Voordat we aan de wandel gingen had ik een tas met was bij de wasmachine gezet. Er was mij verteld dat ik hier de wasmachine mag gebruiken als ik dat wil. Het lijkt mij eigenlijk wel handig om met schone kleding naar Stewart Island te gaan. De wasmachine was bezet toen we vertrokken, dus ik was van plan om het er wel in te doen wanneer we terug zouden komen. Toen we terugkwamen hing onze was gewoon al te drogen aan de waslijn! Dat is dan wel weer heel erg lief. Het is hier echt alsof we bij iemand's oma of moeder logeren.

Ik ben al een beetje verwend door het feit dat ik al 2 maanden geen huishouden hoef te doen. Niet stofzuigen, niet poetsen en niet strijken bevalt mij prima. Alleen de was blijft mij maar achtervolgen (letterlijk, in het karretje). Nu die ook nog voor mij wordt gedaan heb ik echt vakantie.

Vannacht nog 1 nachtje Bluff in het rare korte bed. Het was eigenlijk het idee dat we hier nadat we van Stewart Island komen nog een nachtje zouden terugkomen, maar dat heb ik gecancelled. Vooraf had ik bedacht dat de kans groot is dat ik hardstikke ziek van de boot af kom en dan geen zin heb om direct naar Invercargill te moeten fietsen. Nu denk ik dat ik liever ziek 35km fiets dan dat ik nog een dag en nacht hier blijf hangen.
Ik vrees dat er in onze cabin op Stewart Island helemaal geen telefoon, wifi of ethernet zal zijn. Dan zou dit dus mijn laatste blogupdate tot 6 januari zijn. Mochten jullie de komende 4 dagen niet van mij horen dan zijn we niet verzopen of verdwenen. We zitten gewoon op Stewart Island en komen vanzelf weer terug. Dan kunnen we allemaal gelijk even een beetje afkicken en wennen aan hoe het over 2 maanden zal zijn.