Vanochtend mijn fiets maar weer eens uit elkaar gehaald om hem op de achterbank van de nissan primera te kunnen zetten.

De buurman die buiten zat te roken zat mij echt met open mond aan te staren toen ik de fiets uit elkaar haalde. Echt zo interessant is het niet. Fietstassen er af, zadel er af om het stoeltje er af te kunnen halen, stoeltje van Devin er af, zadel terug, wielen er uit, ketting inpakken in plastic en klaar.

Toen de buurman aan de andere kant ook buiten kwam zitten begon ik mij toch een beetje ongemakkelijk te voelen. Misschien had ik een bord buiten moeten zetten 'Marije's boxing day bicycle disassembly show.

Daarna de rest van de inhoud van de cabin in de auto gegooid. Het is wel fijn dat een en ander net iets minder strak hoeft te worden ingepakt in een kofferbak van een auto dan in een fietskarretje. Dat maakt het hele inpakken een stuk sneller.

De weg naar Invercargill had in Dunedin en vlak daarna een paar flinke bergen, maar al snel werd het een hele lange saaie weg. Een heeeeeele lange, echt heeeeeel erg saaie weg. Echt niet normaal hoe saai.

Devin zat voorin naast mij, want de fiets stond op de achterbank. Hij gaf mij steeds allerlei speelgoed waar hij tijdelijk mee klaar was. Ondertussen reed ik met zijn schoenen, een tijdschrift, een olifant, een uil en een aantal treintjes op schoot. En nog was het saai.

In de auto is het een stuk lastiger foto's maken onderweg. Met de fiets stop je zo even langs de kant om een paar plaatjes te schieten van het uitzicht aan alle kanten. Op een 2 baans snelweg met nauwelijks vluchtstrook kan je niet zomaar even stoppen, dus vandaag helemaal geen foto's gemaakt.

Toen we eeeeeeiiiiindelijk in Invercargill waren (had ik al gezegd dat de rit dodelijk saai was?) eerst de fiets en het karretje weer in elkaar gezet en alles weer ingepakt. Toen uitgebreid naar de speeltuin. Hoewel de winkels hier open zijn op tweede kerstdag begint volgens allerlei schreeuwerige reclame's ook de sale vandaag.

Volgens een thermometer ergens langs de weg was het 30 graden vandaag. Volgens mijn telefoon was het slechts 24. De waarheid zal er wel ergens tussenin hebben gelegen. Hoe dan ook: geen temperatuur om uitgebreid te gaan shoppen.

's middags zijn we naar een grote speeltuin hier in de buurt geweest. De weg er naartoe was weer een zandpad met grote kiezels (daar zijn ze hier gek op) dus niet zo makkelijk te fietsen. Gelukkig geen heuvels dit keer.

Op de terugweg toen we al weer op de geasfalteerde weg fietsten riep Devin opeens 'mama die kant!' huh? ohja, daar is de camping he? Als Devin er niet was zat ik nu al zo'n beetje in Bluff. Daarna riep Devin 'mama, de was!' huh? ohja, ik had was in de wasmachine gedaan.

Ik ben er niet helemaal bij met mijnhoofd vandaag.

Morgen weer terug over die hele saaie weg, want de huurauto moet terug naar Dunedin. Het is maar goed dat Devin af en toe onderweg 'sturen mama, goed sturen!' roept. Anders zou ik dat nog vergeten.

X