Groeten uit Waikouaiti (hoe je het uitspreekt weet ik ook niet) De andere helft van die reuzenscone van gisteravond viel niet zo lekker vanochtend. Dat had ik kunnen voorspellen natuurlijk. Ik weet ook niet precies wat ik dacht toen ik verzon dat het wel een goed plan was om een groot, vet vezelloos ding als ontbijt te eten. Niet meer doen Na het ontbijt vertrokken uit Hampden (ik met het gevoel dat ik een steen in mijn maag had terwijl ik tegelijkertijd nog steeds honger had). De camping lag aan het einde van een hele stijle helling. Ik vreesde dat dat 2 keer lopen zou worden. Één keer met de fiets en één keer met het karretje. Toen ik tegen de campingeigenaar zei dat we later terug zouden komen voor het karretje bleek er opeens ook een weg om de heuvel heen te zijn die met een stuk minder stijle helling naar de highway leidde. Pfff had dat ff eerder gezegd! Dan had ik gisteren niet tig keer die hele helling op hoeven lopen en had alles nu niet zo veel pijn gedaan. Het is vandaag de 22ste en ik heb vanaf de 24ste een cabin in Dunedin gereserveerd. Dat betekent dat we niet nog 2 fietsdagen maar nog 3 fietsdagen te gaan hebben voordat we in Dunedin moeten zijn. Gezien het feit dat alles pijn deed was ik dan ook van plan om alleen de 22km naar Palmerston te fietsen. Na een half uur zijn we dan ook uitgebreid gaan picknicken. We hadden toch tijd zat. Uiteindelijk maar weer verder gegaan en de berg over. Hij viel mij alles mee. Ik heb niet hoeven lopen! Ik bleef maar denken dat dit het kleine broertje van de grote boze berg was en dat de grote boze berg nog zou komen, maar we kwamen in Palmerston aan zonder dat er nog een berg over gefietst hoefde te worden. In Palmerston was inderdaad echt helemaal niks. Volgens de campinggids die wij hebben zou er een hotel en een motel moeten zijn, maar wij zijn ze niet tegen gekomen. Palmerston waren we dan ook zo door. Volgens de kaart zit er niet zo veel tussen Palmerston en Dunedin. Als er in Palmerston al niks zit dan zal er daar tussen wel helemaal niks zijn. Dunedin was nog 53km verderop. Ver maar op zich wel te doen wetende dat we in Dunedin een aantal rustdagen zouden hebben. Voort dus maar. 43km voor Dunedin nog maar een picknick gehouden. Devin was weer wakker en had honger. Daar ook maar het adres van de camping in Dunedin al in de routeplanner van de telefoon geprogrammmeerd. Ik heb geen zin om extra kilometers te maken doordat ik de verkeerde kant op fiets. Vlak na de picknick was er Waikouaiti. Het leek er niet op alsof er veel te doen was of alsof er enige overnachtingsmogelijkheid zou zijn. Toen er een bord linksaf de beach road op leidde richting een motel zijn we die kant maar op gegaan. Het duurde vrij lang totdat we daadwerkelijk bij het motel kwamen en ik was al weer in mijzelf aan het vloeken omdat ik een of ander raar bord had gevolgd wat waarschijnlijk nergens naartoe leidde. Op mijn vraag of er ook ergens een supermarkt ofzo was zei de hoteleigenaar dat hij "the wifey"(brrr gruwelwoord) wel even zou bellen. Die was in de stad dus die kon onze hele bestelling wel meenemen. Het voelt een beetje raar dat wifey nu luiers, melk en fruit moet kopen voor ons maar ik vind het al lang best. Nadat we een tijdje in het motel rondgehangen hebben zitten we nu op het strand. Net deelden we het strand alleen met een meeuw, een tak en heel veel plukken zeewier. Nu zijn er 2 gezinnen, 2 surfers en 3en man met een hond bijgekomen. Ik betrapte mijzeld er op dat ik dacht "bah het wordt druk" . Sommige dingen wennen veel te snel. Er zit hier nog niemand in mijn aura. Zelfs Deviin zit een meter of 6 verderop een rollercoaster voor zijn trein te bouwen. Dat gezegd hebben nog even een stukje over sportvoeding. Het blijft een beetje een ding. Eigenlijk wil ik er niet aan maar bij echt lange (zwem) tochten is het wel heel handig. Ik ben dus op zoek naar de ideale sportgel (zowel qua verpakking als qua smaak) Ik heb een nieuwe favoriete sportgel peakfuel heet het en het is uiteraard alleen in Nieuw Zeeland te koop. Tot nu toe wel de enige sportgel die ik ken die qua smaak te doen is (van de gels van powerbar ga ik echt over mijn nek en veel andere gels zitten in hele onhandige verpakkingen die tijdens het fietsen ontzettend onhandig zijn (waar laat je lege zakjes sportgel als het open-scheur zakjes zijn? Mijn hele stuurtas is klef van binnen) en tijdens het zwemmen totaal onmogelijk om in te nemen. Met natte zwemhanden krijg ik veel verpakkingen niet open en een slap zakje doorgeven vanaf een begeleidingsboot is onmogelijk. Peakfuel zit in een tube met een flipdopje. Het komt in de smaken bosbes, lime, cappucino en chocola. Die llaatste 2 klinken behoorlijk smerig en heb ik nog niet geprobeerd. Bosbes is al vast zwaar goedgekeurd zei. Ik ben van plan om een grote hoeveelheid naar mijzelf te sturen met de post. Een ieder die ze ook wil proberen moet maar een gil geven (hier een comment achterlaten is misschien practischer. Met dat gegil kan ik niet zo veel.) Dan stuur ik ze gelijk mee. X