Na gisteren waren we wel weer toe aan een dag zonder al te veel actie.
Vanochtend hebben we eerst onze huurbus teruggebracht. Eerst moest er nog even getankt worden. Ik stopte netjes bij de diezelpomp maar.....waar moet de diesel eigenlijk in zo'n ding? In ieder geval niet ergens aan de achterkant zoals bij een personenauto. De tankdop bleek links te zitten in plaats van rechts en achter de bijrijdersdeur zoals bij een vrachtwagen. (jullie dachten zeker dat ik benzine in plaats van diesel in de tank had gegooid. Nee, zo dom ben ik niet.

Ook nu keek de verhuurder mij heel raar aan toen ik mijn fiets achter uit de bus haalde en uitlegde dat we het land rond fietsen en dat mijn fiets kapot was gegaan in Omarama.

Wat doen andere fietsers als hun fiets kapot gaat in the middle of nowhere en ze de materialen niet hebben om hem ter plekke te maken?

Daarna naar de fietsenmaker. Hij had vandaag geen tijd maar wilde er morgen wel naar kijken. Hij raadde mij ook een ander soort buitenbanden aan die beter bestend zijn tegen lange afstanden. Daar had Boris, de fransman op de ferry het ook al over, maar ik was ze tot nu toe nog niet tegen gekomen. Morgen aan het einde van de middag kunnen we de fiets weer ophalen.

Toen eerst maar naar de speeltuin waar we al tig keer langs gekomen waren maar steeds geen tijd voor hadden. Iedere keer zeurde Devin er om en iedere keer was het antwoord: 'straks gaan we naar de speeltuin, eerst even ....(fiets halen, bus terug brengen, boodschappen doen, eten, slapen)'. Nu dus uitgebreid tijd gemaakt voor Devin om in de speeltuin te spelen totdat hij zelf aangaf terug naar het huisje te willen.

Bij onze cabin onze enige niet gedragen kleding aangetrokken en de rest inclusief owltowel in de was gegooid. Helaas was onze enige ongedragen kleding zomerkleding en is het vandaag ondanks de blauwe lucht maar 15 graden. Het was een beetje koud, maar je moet er wat voor over hebben om schone droge kleren te hebben. We waren wel heel blij toen onze kleren warm weer uit de droger kwamen.

Toen op naar het centrum om de stad te ontdekken. Als je hier vanaf de winkelstraat een zijstraat in kijkt zie je de zee. In onze logica hoort daar ook een strand bij. We wilden een emmer en een schepje kopen en dan naar het strand. De grote schep heb ik per ongeluk (expres) in Christchurch achtergelaten. Veel te onhandig om dat ding steeds mee te nemen.

Bij de supermarkt vonden we een handiger kleiner strandspeeltjes-setje en nog wat picknickspul. Op naar het strand!

De straat vanaf waar je de zee kan zien bleek te eindigen in een bedrijventerrein. Er was geen strand en er zat een afgrond van een meter of 10 tussen het einde van het bedrijventerrein en de zee.

Kak

links leek helemaal geen strand te zijn, rechts heel in de verte wel iets wat op strand leek al was het niet te zien of dat toegankelijk was of niet. Toch maar proberen.

We zijn eerst terug naar de winkelstraat gelopen. Devin is net een vrouw wat winkelen betreft. Hij wil alle winkels in en overal even kijken en rondlopen. (ik wil gewoon datgene wat ik zoek of nodig heb kopen en verder niet alle winkeltjes met troep in). Met Devin door een winkelstraat lopen duurt dan ook eeuwig. Hij wil ook iedere apotheek en winkel met sjaaltjes en kettingen in en roep 'oooooh jeautiful!' als hij binnen staat. (geen idee waar hij dat van heeft. Niet van mij)

Door Devin's gehang en getrut in alle winkels heb ik wel 2 kerstkadootjes voor hem kunnen kopen. Een thomas de trein boek bij een boekhandel waar Devin ondertussen met een autootje speelde, en 2 treintjes bij een fietsenmaker. Daar ben ik naar de toonbank gelopen heb de fietsenmaker uitgelegd wat de bedoeling was en waarom en ben later het ingepakte kadootje gaan ophalen en betalen bij de toonbank.

Bij de zelfde fietsenmaker stond een victoriaanse fiets maar dan nieuw (met zo'n groot voorwiel en klein achterwieltje).Die wil ik!
Ik heb geprobeerd er een stukje op te fietsen maar hij is echt te klein voor mij, anders had ik hem serieus gekocht en op de boot naar Nederland gezet. Morgen nog even terug om er een foto van te maken.

Uiteindelijk heb ik Devin toch kunnen overtuigen dat we door gingen lopen naar het strand. We kwamen door een heel raar oud straatje met galerietjes en dat soort dingen in oude victoriaanse pakhuizen en winkels.

Blijkbaar is er hier een hele steampunk beweging actief. Mensen die dingen van en uit oude machines aan elkaar lassen om er kunstwerken van te maken.Leuk! Ik voel mij wel een beetje een ei dat ik geluisterd heb toen mij op de academie werd verteld dat het 'zomaar' aan elkaar lassen van dingen zinloos gepruts was en dat ik daarmee moest ophouden. Blijkbaar zijn er meer mensen die 'zomaar' dingen aan elkaar lassen en daarmee mooie, leuke en grappige dingen maken.
Uiteindelijk vonden we aan het einde van de victoriaanse winkelstraat een heel klein strandje wat friendly bay heet. Het was inmiddels kwart voor 6. Devin heeft nog wel even in het zand gespeeld, maar we zijn niet meer gaan zwemmen. We hebben afgesproken dat we dat morgen gaan doen.

X