Toen ik het tikken van de regen vanochtend op het raam hoorde keek ik niet bepaald uit naar vandaag. Het is niet altijd makkelijk om een peuter de hele dag te vermaken met een beperkte hoeveelheid speelgoed op een heel erg beperte oppervlakte van een cabin. Een aantal vrienden die ik via de mail om inspiratie vroeg kwamen met de ideeën om samen iets te knutselen of te bakken. Eerst maar eens naar de winkel voor knutselspul en bakspul. Het bakproject van vandaag waren Finse pulla (een soort zoete broodjes met kaneel). Eigenlijk heb je daar verse gist voor nodig. Net als in Nederland is dat hier vrij lastig te vinden. We zijn het bij de bakker gaan vragen. Die had wel verse gist maar wilde het niet aan ons verkopen. Toen maar naar de supermarkt om het met droge gist te proberen. Op zich ging het met droge gist ook wel, er blijft niet zo'n gore gistsmaak van achter zoals in Nederland vaak gebeurt bij droge gist. Blijkbaar had ik met mijn bakprojecten mensen geïnspireerd. 2 backpackers gingen samen verse pizza bakken en zo werd het gezellig druk in de keuken die hier niet groter is dan de keuken in een gemiddeld Nederlands rijtjeshuis. Mijn eerste set pulla ging 15minuten in de oven. Ze kwamen er te donker uit. Bij de 2e set zette ik de timer van mijn telefoon op 12 minuten en raakte aan de praat. Na een half uur keek ik maar eens op mijn telefoon. Die was blijkbaar uit gegaan, dat gebeurt wel eens, ik heb hem iets te vaak laten vallen. Toen ik de oven open deed kwam er eerst een flinke walm blauwe rook uit en toen 8 zwartgeblakerde pulla. Bij de laatste 8 ben ik er maar naast blijven zitten. De laatste 8 pulla werden fantastisch. Toen gingen de pizza's de oven in. De ene onder en de ander boven. Op die manier wordt de bovenste pizza natuurlijk een stuk donkerder dan de onderste. Toen de oven open ging kwam er weer open ging kwam er weer een flinke walm blauwe rook uit. Blijkbaar was 2 walmen te veel voor het brandalarm wat keihard begon te loeien. De echte eigenaren van deze camping zijn een weekendje weg en hun taken worden overgenomen door een backpackend stel wat hier al wat langer verblijft om als hobbits te figureren in the hobbit. Hoe het brandalarm uit moest was hun niet verteld. Moesten we luchten of ergens een schakelaar omzetten? Moesten we de brandweer bellen om te zeggen dat alles ok was en ze niet met een bluswagen hoefden te komen, of was het alarm niet doorgeschakeld? Eerst hebben we alle deuren maar eens open gezet en zijn we zelf buiten gaan staan omdat het geluid zo verschrikkelijk hard was dat het pijn deed aan onze oren. Toen dat niet hielp is er iemand binnen met een schroevendraaier aan één van de brandalarmen gaan prutsen waardoor het uiteindelijk stopte (of misschien stopte het toevallig op het zelfde moment) Daarna nog maar een set pulla gebakken. Ik ga niet een half pak bloem, een half pak suiker en 5 eieren fietsen morgen. Gelukkig is het brandalarm bij de 2e baksessie uit gebleven. Morgen weer fietsen naar Omarama (O-mar-ama, niet Oma-rama). Het schijnt maar 24km te zijn en een relatief makkelijk ritje. Naarna komt weer een pass die op zich wel te doen moet zijn (al dan niet lopend). Als ik heel veel energie heb ga ik er misschien wel overheen, maar er wordt mij van alle kanten aangeraden om een nachtje in Omarama te blijven en dan fit de pass over te fietsen.