Groeten uit Fairlie, na de zwaarste fietsdag tot nu toe. Het was maar 45km maar ik heb er 6,5 uur over gedaan (incl. pauze) ben echt kapot nu. Fucking bergen. Fucking karretje. Fucking alles. Toen ik vanochtend mijn ogen open deed hoorde ik regen op het dak. De regen hield al snel op, dus we zijn toch maar vertrokken uit Geraldine. Al snel kon ik de oranje glazen uit mijn fietsbril vervangen voor de gewone zonnebril-glazen. De zon kwam door en het werd aardig warm. Na een uurtje begon het redelijk berg opwaards te gaan. We zijn maar even gestopt voor fruit. Er stopte een auto en er stapte iemand uit die Devin een doos kuikentjes wilde laten zien. Dev was een beetje bang voor de kuikentjes. Hij is bang voor de raarste dingen. (Mieren en kuikentjes) Daarna ging het steeds stijler omhoog en heb ik hele stukken moeten lopen. Het werd ondertussen steeds warmer. Er kwam iemand naast mij fietsen die daar blijkbaar in de buurt woonde. "hierna wordt het vlakker hoor" verzekerde hij mij. Mooi. Dat was wat ik op dat moment wilde horen. Vlak daarna werd het inderdaad heel even iets vlakker, maar dat duurde niet lang. Het klimmen ging al snel weer verder (had ik al gezegd dat ik geen klimmer ben?). Weer hele stukken moeten lopen, drijfnat van het zweet wat in een straaltje van mijn neus liep. Devin heeft een heel stuk zelf gelopen. Dat scheelt een hoop qua gewicht maar is wel eng want je loopt echt op de snelweg en met een zware fiets heb ik geen handen over om hem bij zijn lurven te grijpen als hij iets raars doet (zoals midden op de weg lopen) Mijn fiets wil niet meer in zijn 1e versnelling (links) de knop gaat wel maar de ketting niet. Die blijft met een ratelend geluid in de 2e versnelling hangen. Als iemand weet wat ik hier aan kan doen dan hoor ik het graag. Er zit hier in Fairlie geen fietsenmaker en met al die bergen is het echt heel onhandig om je 8 lichtste versnellingen te missen. Na 37km klimmen kwamen we bij een restaurant daar maar even gestopt. Alle bidons waren leeg en ik was kapot. Bidons gevuld, wat gedronken en een stukje carrot cake gegeten. Deze cake was veel cake en weinig carrot, beetje jammer. Ik had eigenlijk echt geen energie meer om verder te gaan, ook niet na de carrot cake. Het liefst was ik daar in het restaurant op de bank gaan liggen, had ik mijn ogen dicht gedaan en was ik een dutje gaan doen maarja, dat staat zo raar. Gelukkig gingen de laatste 8km vanaf daar echt berg afwaards naar Fairlie. Nog een berg was echt te veel geweest. Fairlie is echt een heel klein dorp waar niet zo veel te beleven is, maar ik ben blij dat er een klein huisje staat wat de komende 2 dagen van ons is. Mijn benen trillen en kunnen echt helemaal niks meer. Omdat het dorp zo klein is zit de supermarkt gelukkig om de hoek. Devin had in Christchurch bij een hele grote supermarkt een roze dora gitaar gezien (met knopjes, die automatisch irritante liedjes pingelt) en zeurde daar sindsdien om. "Mag ik de roze titaar mama?" Vroeg Dev voor de winkel. Jahoor, als ze hem hebben dan kopen we hem. Dat leek mij een vrij veilige uitspraak zo'n kleine supermarkt heeft dat soort spul meestal niet. Maar wat stond daar na de groente? Juist, de roze Dora gitaar. Toen had ik het natuurlijk beloofd en kon ik niet meer terug. Dolgelukkig drentelde Devin achter mij aan door de winkel met zijn roze gitaar. Het volume van dat idiote ding kan alleen belachelijk hard. Oh wat heb ik een spijt dat ik gezegd heb dat hij dat ding mocht hebben. Vanaf nu fiets ik rond met een peuter, een veel te zwaar karretje en een roze gitaar. Er is nergens plek voor die stomme gitaar dus Devin zal hem de hele rit vast moeten houden. Ik hoop dat de batterijen snel op zijn. Hopelijk kan ik hem thuis omwisselen voor een elektrische peutergitaar. Volgens mij heeft Fender of Gibson er eentje die klein genoeg is voor peuterhandjes. Die verf ik dan met alle liefde roze voor Dev. Nu zit ik nog steeds met trillende benen naast de zandbak. Er kwam net een belg een praatje maken maar er komt echt niks zinvols meer uit mijn mond. Onze buurman hier is een kettingrokende geblondeerde scooter-zanger lookalike en ik hoorde net een kind viool oefenen. Vergeleken daarbij wint Devin's roze gitaar nog niet eens de irritantheidsprijs.