Groetjes uit Geraldine! De weg hier naartoe was wel prima. De eerste 25km in een uurtje gedaan, daarna een picknick en toen nog 20km in een uur, en we waren al bij de afslag vanaf state highway 1 naar Geraldine. Volgens mijn kaartenboek zou het vanaf daar nog 10km zijn. Het bord langs de kant van de weg gaf aan dat het nog 15km was. Nouja, geeft ook niet, we hadden genoeg tijd. Ergens halverwege: "mama..." -ja Dev "je bent mijn beste vriend mama" -.....<3.....jij bent ook mijn beste vriend Devje. Dan gaat het fietsen wel goed Vanaf de afrit ging het fietsen wel opeens een stuk moeilijker. Als je op een berg zit heb je eigenlijk nauwelijks door dat je omhoog aan het fietsen bent. Je merkt alleen dat je niet vooruit komt. Of eigenlijk: als je in een hele lage versnelling fietst kunnen er 2 dingen aan de hand zijn: 1. Het waait keihard, 2. Je gaat omhoog (3. Een combi van 1 en 2). Aangezien het niet keihard waaide kon er maar 1 ding aan de hand zijn: we gingen omhoog. De wolken hangen erg laag vandaag. Het is niet echt mist, gewoon lage wolken. Daardoor was het niet echt te zien waar we heen gingen. Opeens verscheen er iets wat toch wel erg veel op een berg leek in de lage wolk. Kak Hoe hoog ligt geraldine eigenlijk? Waarom zoek ik dit soort dingen niet voor vertrek uit? Waarom weet ik niet waar ik uberhaubt moet zoeken naar een goede hoogtetabel van een weg? Als de route niet in Cycling New Zealand beschreven staat ben ik eigenlijk een beetje aan het toeval overgeleverd. Er is nog wel een boek: Peddelars Paradise, dat had Boris de fransman op de ferry, maar omdat ik mij zo ziek voelde heb ik alleen de hoogtetabellen van het noordelijke deel van het zuidereiland onthouden. De rest leek toen nog zo ontzettend ver weg. Als ik pech heb gaan die laatste 15km recht omhoog mt Hutt op. Gelukkig boog de weg af naar links vlak voordat de berg echt omhoog ging. Onze camping ligt helemaal achteraan in Geraldine en had precies nog 1 huisje vrij voor ons. Toen we er bijna waren begon het een heel klein beetje te miezeren maar niet genoeg om een regenpak aan te trekken of mijn zooi nog in plastic te willen pakken. Ze hebben hier een krat met buitenspeelgoed wat kinderen mogen lenen. Daar is een Thomas de trein bal bij. De camping is dus al vast goedgekeurd door Devin. Geraldine heeft echt een buitenproportioneel grote supermarkt voor zo'n gehucht. We zijn in plaatsjes van vergelijkbaar formaat geweest waar alleen een miniwinkeltje met plaatselijk verbouwde groente en fruit was. In de supermarkt dus gelijk maar weer eiwit-herstelrepen ingeslagen. Ik ben bang dat ik toch om ben wat betreft sportvoeding (hoewel vandaag geen vieze gels gegeten) In de supermarkt was een hele dikke vrouw bij de dieetrepen (die naast de sportvoeding liggen) te kijken. Toen ik een aardige berg van die eiwitdingen in mijn karretje gooide bekeek ze mij eens goed,...en nog eens (het was echt een beetje genant), en nam toen ook eiwitrepen. Ik had heel erg de neiging om haar te vertellen dat je echt niet afvalt van het eten van die repen, maar dat ik ze juist eet om niet af te vallen, aangezien ik net uit Ashburton was komen fietsen. Heb het maar niet gedaan. Wie weet doet ze wel aan duursport maar heeft ze een stofwisselingsziekte en keek ze mij zo raar aan omdat ik,in mijn fietspak in de supermarkt liep. Een fietsbroek is niet zo charmant en ziet er uit alsof je met een heel erg ouderwetse dikke kotex kraamverband of een incontinentieluier in je legging rondloopt. Het helpt verder wel tegen zadelpijn dus het interesseert mij weinig als ik er uitzie alsof ik een incontinentieluier om heb. Ik hoef er zelf niet tegenaan te kijken en Devin heeft zelf een luier om dus die moet niet zeuren. Na de boodschappen eerst maar eens een pizza gebakken. Ik zou eigenlijk appeltaart maken maar ze hebben hier geen taartvorm. Als ik er eentje koop fiets ik de rest van de reis met een taartvorm rond. Pizza gegeten en toen met Devin naar de grote speeltuin die hij onderweg naar de supermarkt zag. In de speeltuin liepen allemaal mensen met nat haar.....wat zou er achter die hoge muur aan 1 kant van de speeltuin zitten? Een openlucht zwembad! Snel de zwemspullen opgehaald en nog lekker 3 kwartier gezwommen. Toegang kostte voor mij maar 2 dollar en Devin was gratis. Dan is 3 kwartier (toen kreeg Devin blauwe lippen) ook niet zo erg. We gaan morgen wel nog een keer. Kinderen onder de 5 moeten hier op armlengte afstand van hun ouders blijven in het zwembad. Vervelend want ik probeer Devin thuis juist aan te leren dat hij ook zelf een baantje kan zwemmen zodat ik er ook een paar kan zwemmen. Hij snapt dus ook niet dat ik de hele tijd bij hem in de buurt blijf hier. "nu ga je even zelf zwemmen mama" vertelt hij mij heel wijs. Tsja, ik zou wel willen maar dan krijg ik 1 van de overload aan lifeguards op mijn dak. We hebben dus samen wat baantjes gedaan zoals we ze in Christchurch hebben ontwikkeld en verder wat met een bal en een mat aangeklooid. Bij terugkomst op de camping maar geregeld dat we hier 2 nachten kunnen blijven. Ze hebben hier wel alles wat we nodig hebben eigenlijk. Een zwembad, een speeltuin en een echte supermarkt. Dan heb ik ook een dag de tijd om te bedenken waar de route hierna naartoe gaat. Ik kan vrij stijl de berg op naar lake tekapo dat schijnt heel mooi te zijn. Ik wil er heel graag in zwemmen. Of vrij vlak door naar Timaru, dat is saaier, dan mis ik mooie zwemlocaties maar het is wel een stuk beter te fietsen. Nog een dag om te twijfelen. Eigenlijk weet ik het al. Ik doe niet aan saai. Ik moet alleen nog even bedenken hoe ik die berg op kom. Nog een eiwitreep?