Het is vannacht ontzettend koud geweest. Ik ben blij dat we niet in een tent hebben geslapen. Ik heb met mijn joggingbroek en longsleeve in mijn slaapzak geslapen.

Ik heb dit huisje voor 2 nachten gereserveerd. Heb behoefte aan een ochtend niet verhuizen. Het is toch iedere keer weer een gedoe om alles in zoverre in te pakken dat het mee kan, ook als het alleen maar naar de andere kant van de camping hoeft.

Morgen gaan we dan wel rustig uitzoeken waar we hierna heengaan en hoe we daar gaan komen. Ik heb het idee in mijn kop gekregen dat ik naar Hanmer Springs wil en van daaruit ga fietsen naar Christchurch.

Hanmer Springs is hier niet zo heel ver vandaag, maar alleen maar heuvel op. Het gaat mij niet lukken om daar tegenop te fietsen.

De trein stopt er niet, een bus die er stopt heb ik ook nog niet gevonden. Ik had bedacht dat ik wel een auto kon huren voor een dag en die daar weer af kon leveren, maar zowel hier als daar lijkt geen autoverhuurbedrijf te zitten. Als we geen lift vinden is de enige mogelijkheid een soort taxi die 200 dollar kost. Ik heb nog niet bedacht of ik dat er voor over heb.

Vandaag zijn we eerst gaan walvis spotten.
Met een bootje ga je de zee op, dan luisteren ze met een onder water luister ding waar de walvissen zich bevinden, daar varen ze heen en dan maar hopen dat de walvis(sen) naar boven komt.

Van te voren was er al een seasickness warning. Fijn, heb ik weer. Ik had mijn gemberpillen wel genomen, maar volgens mij zit de werking daadrvan vooral tussen de oren. Ik had net zo goed een buisje smarties en een vitaminepil kunnen eten.

Na 45 minuten varen eindelijk een walvis gezien. Er was een kerel die de hele boel aan elkaar praatte en uitleg gat over walvissen met behulp van videobeelden.
Helaas word ik echt ziek als ik al varend naar videobeelden ga kijken, naar buiten kijken of ogen dicht helpt het beste. Ik val alleen wel in slaap als ik op een schommelende boot mijn ogen dicht doe. Toen we bij de walvis waren was ik net over rijst (out of all things ) aan het dromen.

De walvis was wel heel indrukwekkend. Al varend moesten we op onze stoelen in de boot blijven zitten, maar als we stillagen mocht iedereen buiten over de railing hangen om foto's te maken. Devin vond dat eng (ik heb het geprobeerd maar hij begon echt te krijsen) dus ik ben met Devin binnen blijven zitten en we hebben de walvis vanaf achter een van de ramen van de boot bekeken. Stiekem vond ik het helemaal niet zo erg, want ik voelde mij niet zo lekker.

Daarna nog een zeehond gezien die een inktvis aan het opeten was. Toen hij de inktvis kwijt raakte viel hij maar een albatros aan. Nooit geweten dat zeehonden zo agressief zijn.

Op de terugweg werd de boot omgeven door een hele troep(/school?/kudde?) dolfijnen. Een ervan deed wel 14 salto's achteruit.

Ik dacht dat dat een soort dolfinariumkunstje was. Nooit geweten dat dolfijnen dat in het wild ook doen. En wat is het nut er van?

Tegen de tijd dat we de dolfijnen zagen was Devin in slaap gevallen. Van de dolfijnen heb ik dus niet eens een foto want Devin lag op mijn broekzak met telefoon (en dus camera, ik het kader van het ruimte besparen heb ik geen andere camera bij mij), maar ze waren wel erg leuk om te zien.

Devin wilde graag een orca zien. Die hebben we helaas niet gevonden.

's middags hebben we niet zo veel interessants gedaan. We zijn naar de supermarkt geweest die gelukkig open is op zondag, waar Devin uitgebreid met een Kaikouraas meisje in een autootje speelde.
Daarna de rest van de middag in de speeltuin gezeten. Ik moest een beetje bijkomen van het zeeziek zijn. Daar moet ik van de zomer wel echt betere pillen voor regelen. Ik zie nu al op tegen het varen van en naar Stewart Island en de ferry terug naar het noordereiland. Als ik vliegen ook maar enigzins leuk zou vinden zou ik dat serieus overwegen.

(stiekem ben ik helemaal niet zo stoer. Naast dat ik zeeziek word heb ik ook nog eens hoogtevrees)

X