Vandaag even een dag heel weinig gedaan.
Devin had om 1 uur 's nachts een bloedneus. Alles zat onder. Na het opruimen nog wel goed geslapen.

's ochtends zijn we verhuisd naar een studio die vrijwel ons hele dagelijkse reisbudget per dag kost. Deze 'studio' heeft in tegenstelling tot de cabin een eigen koelkast, waterkoker, magnetron, douche, toilet en lounge stoelen.
De cabin was gewoon 4 muren met een dak, een bed, een tafel en 2 stoelen. Dat was wat mij betreft ook prima, maar dat was voor vannacht niet beschikbaar.
Het is vandaag koud (nouja, relatief natuurlijk, 14 graden), miezerig, mistig weer. Geen weer waarin je de hele dag met een peuter in een tent wil zitten als het niet hoeft. De tent zit dus nog steeds ingepakt in het karretje.

We zijn hier in het dorp even naar de speeltuin geweest en daar fruit gegeten. Ik wilde even naar de apotheek om iets tegen reisziekte te kopen, maar de apotheek was dicht op zaterdag. We hebben voor Devin een nieuw treintje gekocht (hij is er alweer 2 kwijt) en voor ons allebei een shirt.
Bij de supermarkt hadden ze natuurlijke gemberextractpillen tegen reisziekte. Die heb ik maar gekocht.

Vanmiddag zijn we bij een zeehondenkolonie die hier in de buurt zit wezen kijken. Devin viel onderweg daar naartoe in slaap. (ik ben niet moe mama, echt niet)
Ik heb een hele tijd met een slapende Dev op een bankje gezeten.
Toen Devin wakker was zijn we nog even naar een uitkijkpunt boven op een heuvel gelopen. Daar was ook een veld kalfjes waar je zo in kon. Devin vond de kalfjes bijzonderder dan de zeehonden. De zeehonden zag hij eerst niet en toen hij ze zag hield hij vol dat het vissen waren. Blijkbaar verwachtte hij honden in de zee. Morgen wil hij wel weer naar de koeien.

Toen we weer terug waren op de camping ben ik gaan koken in de algemene keuken. Devin wilde niet mee. Hij ging wat kijken op de laptop.

In e keuken ontmoette ik een Nederlands stel. Op de camping in Blenheim hadden zij van de eigenares gehoord over een Nederlandse die met een kind en een karretje Nieuw-Zeeland rondfietst. Blijkbaar worden we een soort urban legend hier (of een rural legend juist).

Vanuit de keuken heb ik af en toe een paar stappen naar buiten gedaan om te kijken of de deur van ons huisje nog dicht was. Dichte deur = Devin zit nog steeds binnen cartoons te kijken.

Toen het eten klaar was ben ik met onze borden en de pannen terug gelopen naar ons huisje. (horeca ervaring is hier wel extreem handig als je niet je warme borden met eten of je hete pannen alleen bij je peuter wil laten)

Ik deed de deur van het huisje open en de laptops stond cartoons te draaien, maar Devin was er niet. Ook niet in de badkamer, in de kast of onder het bed.

F*CK! Paniek!!Adrenaline! Gelijk wakker, terwijl ik eigenlijk een beetje suf was.

Naar buiten gerend. 'Devin!!'

Heel in de verte hoorde ik een klein stemmetje 'mommy!' roepen.

We kregen net nieuwe buren die zeiden dat er een klein jongentje voor de receptie stond. Stond Devin daar met zijn owltowel en zijn olifant tegen zich aan geklemd om zijn mommy te piepen en bang om zich heen te kijken. Blijkbaar was hij naar buiten gegaan en had hij de deur netjes achter zich dicht gedaan. Omdat we nu aan de andere kant van de camping zitten dan gisteren kon hij de keuken niet meer vinden. Pfff ik ben lang niet meer zo erg geschrokken als toen ik mijn huisje leeg aantrof.