Lekker een dagje gerelaxed in Wellington. Hoewel de zon schijnt waait het wel vrij hard. Geen kans gehad om te zwemmen dus.

De bedden in het hostel waar we nu slapen slapen heerlijk. Geen rare matrasveren die uitsteken. Devin had een nachtmerrie om 3 uur dus nog wel even wakker geweest, maar niet de hele nacht liggen draaien en worstelen met een matrasveer.

We hebben de hele ochtend door de botanische tuinen gelopen, gespeeld en gepicknickt. De trolliebussen die hier door de stad rijden noemt Devin trambus. Helaas zijn de botanische tuinen niet zo ver met de trambus. Dev zou er de hele dag wel in willen zitten.

Bij de universiteit zit hier een hele leuke boekenwinkel die behalve studieboeken ook romans verkoopt. Leuk! Veel jonge Nieuw-Zeelandse schrijvers. Ik kan geen hele pakken papier meezeulen op de fiets dus heb het heel braaf bij 1 boekje gelaten.
Bij veel hostels en campings hebben ze hier een boeken ruil kast (je mag een boek meenemen als je er ook eentje in terug zet) maar daar staat over het algemeen niet zo veel soeps in. Misdaadromans uit de jaren 50 (het was de butler met de kandelaar) en dat soort troep. Of ik mee ga doen aan die boekenruiltoestand weet ik nog niet. Misschien als ik iets leuks tegenkom.

's middags wilde Devin met de trein. Ik snap niet hoe hij daar nog zin in kan hebben nadat we gisteren 12 uur in de trein hebben gezeten, maar als hij graag met de trein wil kan dat best.

Heb je wel eens bij een restaurant 'doe maar iets lekkers' besteld? Dat kan leuke verrassende dingen opleveren. Vandaag het zelfde gedaan bij de trein. 'doe ons maar 2 kaartjes naar iets leuks wat niet te ver is'
We kregen 2 kaartjes naar Johnsonville, een suburb van Wellington met een groot winkelcentrum.
In de trein die eigenlijk meer een soort oude rammel metro was viel Devin al snel in slaap.
Johnsonville was leuk! Een heel groot winkelcentrum waar we rustig rondgekeken hebben. Daar ook boodschappen gedaan voor het avondeten en weer terug met de trein.

Hier in het hostel heb ik Devin met de laptop met Thomas de trein in het restaurant geparkeerd en ben ik in de algemene gastenkeuken gaan koken. Weer heel leuk om te zien wat voor een soort mensen er komen en hoe ze koken. Hier in het hostel vind je een heel ander slag volk dan op de camping in Auckland. Hier vooral mensen van begin 20 die net klaar zijn met hun studie, maar ook mensen in de 60 en een hele schoolklas kinderen. Minder ruzieënde stellen in de keuken.

Wel opvallend is hoe veel mensen er alleen op reis zijn en ook alleen koken/eten. Het ziet er eigenlijk een beetje triest uit, lang niet zo spannend, leuk en avontuurlijk als de backpackverhalen achteraf.
Ik ben wel heel erg blij met mijn kleine reisgenoot. Hoewel het reizen met een peuter soms een beetje een gedoe is is het ook leuk, verrassend, bijzonder en nooit eenzaam.

Voor morgen wordt er regen voorspeld. Toch nog maar een dag een hostel geboekt aan de overkant van de Cook Strait. Devin's eerste keer camperen in een tent stellen we nog even uit. Morgen slapen we in de Sequoia Lodge in Picton waar ze iedere avond gratis huisgemaakte chocoladepudding serveren. (does it get any better?)

X