Het was nogal een gedoe om hier te komen.
Vanochtend eerst afscheid genomen van Sunny en Navman. Toen door het autoverhuurbedrijf naar het vliegveld gebracht om daar de bus naar het centrum te pakken.

In de bus bleek dat de bus vandaag een totaal andere route reed omdat er een triatlon in de stad was. Al die straatnamen die de chauffeuse opnoemde zeiden mij helemaal niks, dus we zijn maar gewoon bij de laatste halte uitgestapt. Dat was redelijk in het centrum. Nog een tijdje naar de triatlon gekeken. Leuk!
Omdat ik 's middags op de fiets zou stappen liep ik al in mijn tri-experience fietsshirt, ik voelde mij een beetje een wannabee triatleet, maargoed.
Na een tijdje kijken eerst maar naar de mac gegaan. Ik had Devin beloofd dat we vandaag naar macdonalds zouden gaan. Ik bedoelde eigenlijk 's avonds maar het was al 1 uur en we hadden de bus naar northshore nog niet eens gevonden.
Het is echt niet te geloven hoeveel mensen met het startnummer van de triatlon nog op hun lijf geplakt de macdonalds binnen komen.... Je hebt slecht herstelvoer en heel slecht herstelvoer.....

Uiteindelijk toch maar de bus opgezocht. Die stopte heel ergens anders dan normaal. Ze hebben hier met evenementen overal mensen van het openbaar vervoer bedrijf die informatie geven. Toch wel erg handig.
In de bus viel Devin in slaap. Toen we bij de camping waren kon ik hem zo slapend uit de bus dragen en in ons huisje op bed leggen.
Terwijl Devin sliep kon ik rustig het fietskarretje inpakken. Er is nog heel erg veel afgevallen van wat ik eigenlijk mee wilde nemen, en dan nog denk je 'mens wat sleep je met je mee?' Als je dat karretje ziet.

Onze overgebleven bagage in de luggagestorage gezet, een berg eten in de algemene keuken achtergelaten met een briefje erbij dat iedereen het mocht pakken en toen was het tijd om op de fiets te springen.
Google maps op mijn telefoon wees de weg. (telefoon in mijn stuurtas en koptelefoon met de richtingaanwijzingen).
Op naar de pont! Holy f*ck wat is het fietsen in de heuvels zwaar. Zeker met kind en karretje met zooi achter de fiets. 2 stukken al weer moeten lopen omdat ik niet meer vooruit kwam al fietsend. Lopen is eigenlijk nog zwaarder dan fietsen maar je moet wat als je niet meer vooruit komt.
Op een gegeven moment liep de straat gewoon dood. Bleek google maps al een hele tijd geen gps bereik te hebben! Had ie ook wel even mogen zeggen in plaats van alleen aangeven op het scherm! Omdat ik stil stond kwam ik heuvel op niet meer opgestapt. Kon ik die hele pestheuvel weer op sjokken. Gelukkig pakte google maps het vanaf daar weer op en stuurde ons via een prachtige fietsroute langs de kust. Op een gegeven moment moesten we over een hele lange smalle brug over een soort drijfzand. Als ik precies in het midden fietste dan paste het karretje er net overheen.

Devin zat even niet stil, ik fietste even niet in het midden en het karretje kwam vast te zitten aan de zijkant van de brug. Karretje weer recht getild (dat ding weegt minstens 45 kilo!) En toen weer verder.
De laatste boot ging om half 6, die hebben we nog net gehaald. Die boot is duidelijk niet gemaakt op fietsers met karretjes, maar gelukkig mocht het allemaal mee. Ik ben blij dat ik een vrouw ben. De schipper hielp mij mijn karretje en fiets aan de voorkant via een trappetje weer aar buiten te tillen toen we aan de overkant waren.
Devin vond het varen heel eng. Er staat vandaag een vrij harde wind (ja, ook fijn met het fietsen) dus de boot schommelde nogal. Devin moest huilen omdat hij het zo eng vond.

Toen we in het centrum aankwamen werden de hekken van de triatlon net weer opgeruimd. Je kon er tussendoor fietsen maar er reden nog geen auto's want de blokken die het autoverkeer tegen hielden stonden er nog. Zo hadden wij al fietsend Queen street voor onszelf. Dat is zeg maar DE straat van Auckland!
Ons hostel voor vandaag is aan Queen street. Wel een beetje vaag. Je gaat met de lift naar boven, maar de liften zijn een soort random verdieping generatoren. Soms gaat hij naar de juiste verdieping, soms heel ergens anders heen en soms helemaal niet. Onze fiets en karretje mochten we in de kamer zetten als we ze niet op straat wilden laten staan. Het is hier nu dus nogal vol.

Toen alles in de hotelkamer stond maar even een broodje gaan halen bij de subways. Ik had geen zin meer om te koken en Devin had eigenlijk niet zo veel honger.
Devin nam zijn favoriete knuffel owltowel mee naar de subways. Prima. Hij sleept dat ding wel vaker mee.
Bij subways wilde hij ook een lolly, en stond hij owltowel lolly te voeren terwijl ik broodjes bestelde. Daarna rustig teruggelopen naar het hostel, daar de broodjes uitgepakt op ons hotelbed en.....Hey Devin, waar is owltowel?
'weg' zei Devin doodleuk.
Hoezo weg?
'gewoon weg'
Waar had je hem nog? Bij de broodjes?
'ja'

Wij terug naar de subways maar daar hadden ze geen owltowel gezien. De straat werd ondertussen opgeruimd na de triatlon, waarschijnlijk zat owltowel al in een vuilniszak.
Ik heb even inwendig heel hard gevloekt. Owltowel is Devin's meest favoriete knuffel die hij sinds hij 3 weken is heeft en praktisch nooit loslaat. Ik kan hem niet rond de wereld slepen zonder zij owltowel!
Bij het hostel nog aan de receptioniste gevraagd of er misschien een owltowel was afgegeven. Dat was er niet.
F*ck, f*ck, f*ck!

Ik had een reserve owltowel bij mij maar die zat volgens mij in de luggage storage in Northshore.
Eerst toch maar alle bagage uit het karretje getrokken en doorzocht geen owltowel natuurlijk. Toen maar op zoek gegaan naar een taxi naar Northshore. De taxichauffeur daar laten wachten terwijl ik de reserve owltowel uit onze bagage trok en weer terug naar het centrum.

Ik weet niet of Devin doorheeft dat dit niet de zelfde owltowel is. Hij heeft in ieder geval niet door dat dit ritje met de taxi ons net zo veel gekost heeft als een hotelovernachting, maar dat hoeft ook niet. Nu slapen we ten minste wanneer we in een hotel liggen en wordt er niet alleen maar om owltowel gejammerd.

Nu zit ik er wel redelijk doorheen. Mijn lenzen doen pijn, mijn handen zijn zo goor dat ik wel een automonteur lijk en ik stink naar zweet van het fietsen.

Morgenochtend vroeg op want we moeten 's ochtends vroeg de trein hebben. Eerst nog het karretje inpakken waarvan de inhoud door de hostelkamer verspreid ligt alsof het een bompakketje was.

X